C. S. Lewis zawsze kojarzył mi się z serią "Opowieści z Narni", jako twórca jednego z moich ulubionych bohaterów, czyli lwa Aslana. Jednak jego rozprawa "Koniec człowieczeństwa" nie ma nic wspólnego z powieścią dla młodzieży. Autor zabiera nas w filozoficzną podróż wgłąb ludzkiej moralności.

Pierwszy z trzech esejów, które składają się na "Koniec człowieczeństwa", opowiada o Wielkoduszności, głównym uczuciu, które pozwala każdemu człowiekowi wypośrodkować pomiędzy emocjami a intelektem. Lewis w tej części krytykuje "Ludzi bez torsów", którzy ze względu na współczesne czasy zostali tej cechy pozbawieni. Dwie kolejne rozprawy, "Droga" oraz "Koniec człowieczeństwa" traktują o uniwersalnym kodzie moralnym, nazwanym przez Lewisa Tao. Autor przedstawia podstawowe instynkty, które kierują człowiekiem oraz analizuje jego związek z Naturą.

Książka Lewisa jest lekturą wymagającą. Czytelnikowi niedoświadczonemu w filozoficznych zagadnieniach czasem może być ciężko odgadnąć intencje autora żonglującego nazwiskami wielkich filozofów czy hasłami niektórych prądów myślowych Jednak autor wyszedł naprzeciw niedoświadczonemu w tym temacie laikowi i okrasił swój wywód licznymi przykładami i cytatami. Lewis stworzył coś w rodzaju kompilacji idei na temat zagadnienia "co znaczy być człowiekiem". Udowodnił, że każda religia, kultura i grupa ludzi kieruje się tymi samymi wartościami. Jedno z przykazań chrześcijańskich "nie zabijaj" jest tak samo aktualne dla współczesnych katolików, jak i dla starożytnych Egipcjan.

Pomimo, że "Koniec człowieczeństwa" powstał w latach czterdziestych XX wieku, dzięki swojej aktualności trafi także do współczesnych czytelników. W tym ponadczasowym traktacie, każdy niezależnie od profesji i wyznania znajdzie coś dla siebie. Każdy człowiek jest inny, ale to co nas łączy to podstawowy kodeks wartości. Tylko od nas zależy koniec człowieczeństwa.

Tytuł oryginalny: The Abolition of Man
Autor: Clive Staples Lewis
Ilość stron: 123
Wydawnictwo: Esprit, 2013