Wyreżyserowany przez Arkadiusza Jakubika monolog w wykonaniu Hanny Śleszyńskiej "Kobieta Pierwotna" zajmuje się w frywolny sposób kłopotliwymi punktami komunikacji damsko - męskiej. "Rozważania o seksie, czyli jak szukać i nie znaleźć faceta" to humorystyczny zestaw perypetii miłosnych z podtekstem erotycznym, uwikłanych w stereotypy kulturowe. Arkadiusz Jakubik serwuje widzom zwariowany seans terapeutyczny. Z przymrużeniem oka ujawnia, dlaczego znaki kobiet i mężczyzn nieustannie się zakłócają we współczesnym świecie, wręczając nam również klucz do nabrania dystansu.

"Kobieta pierwotna" w krzywym zwierciadle rozkłada na czynniki pierwsze piramidę niewinnego flirtu i obnaża z szyderczym uśmiechem na twarzy modelowe wzorce płci. Ewa, kobieta w średnim wieku, w którą wciela się charyzmatyczna Hanna Śleszyńska przekonuje się na własnej skórze, że różnice w komunikowaniu się między kobietami a mężczyznami wypływają z odmiennych sposobów odbierania i przetwarzania informacji dotyczących tego, co się wokół nich dzieje. Na płaszczyźnie komunikatów kobiety i mężczyzn dzieli naprawdę wiele, co sprawia, że odnalezienie prawdziwej miłości wcale nie należy do łatwych zadań. Ewa dochodzi do pesymistycznego wniosku, a mianowicie- z facetem jest źle, a bez niego jeszcze gorzej... Gdzie Ci mężczyźni, prawdziwi tacy? Próbuje odpowiedzieć na pytanie, gdzie się ukryli Ci wspaniali mężczyźni: błyskotliwi, inteligentni i porządni?

Scenografię sztuki teatralnej stanowią: duże małżeńskie łoże, kukła i porozrzucane w artystycznym nieładzie ubrania. Jest to kącik zwierzeń samotnej kobiety, która uzewnętrznia się przed zebraną publiką. Kukła niepokojąco przypomina postać reżysera i czasami ostro obrywa od zdesperowanej kobiety.

Pospolite błędy rozumowania, które niestety zakorzeniają się w naszym systemie myślenia, zaczynają w pewnym momencie działać automatycznie i nie pozwalają na radykalne ulepszenie naszego miłosnego życia. Tak właśnie jest w przypadku Ewy. Ewa odzwierciedla kobietę XXI wieku, która jest świadkiem krystalizowania się nowej formy męskości. Na poziomie werbalnym padają deklaracje o tym, że partner powinien być delikatny, czuły i wrażliwy, lecz w praktyce okazuje się, że Ewa w swoim mężczyźnie chce odnaleźć choć odrobinę tradycyjnego maczo. Potrzebuje męskiego ramienia i zarazem poszukuje najlepszego żywiciela, który da jej to, co potrzebne do szczęśliwego życia i zapewni dobre geny. W instynkcie kobiety została zaprogramowana ostrożność i skłonność do tego, by nie doceniać niekiedy męskiej woli angażowania się, doszukując się teorii spiskowych. I w taki sposób Ewa znajduje się w licznych tragikomicznych sytuacjach. Miłosne wzloty i upadki powodują, że nasza bohaterka traci wiarę w istnienie idealnego mężczyzny. Przemiany kulturowe podniosły ewidentnie oczekiwania, by odnieść życiowy sukces w sferze uczuciowej należy wpasować się w nowy wzorzec.

Spektakl "Kobieta pierwotna" utrzymany jest w konwencji rozmowy, zaś widownia prowokowana jest do aktywnego angażowania się w show. Z ręką na sercu serdecznie polecam sztukę "Kobieta pierwotna" każdemu, kto preferuje niebanalny humor z dozą uszczypliwości. Fenomenalna zabawa gwarantowana! Osobiście śmiałam się do łez...

Monika Wojda