Po premierze filmu Jeż Jerzy oraz towarzyszącemu produkcji wydaniu najnowszego komiksu Tomasza Leśniaka i Rafała Skarżyckiego Jeż Jerzy na urwanym filmie (zobacz: Czy Jeżowi Jerzemu urwał się film), wydawnictwo Egmont w lutym 2011 wydało reedycję wszystkich tomów przygód Jerzego: Nie dla dzieci, Wróg publiczny, Egzorcysta, Ścigany, Ziom, In Vitro, Człowiek z blizną i Jeż Jerzy musi umrzeć.

Tom Dokument, oznaczony numerem zero, jest przedakcją wszystkich historii Jerzego. Jego fabuła sięga niemowlęctwa najsłynniejszego jeża w Polsce i kończy się uzupełnieniem „współczesności”. Wszystko to w doskonałej formie telewizyjnego show, w którym prezentowane są kolejne „Przygody Jerzego” opatrzone komentarzem zgromadzonych w studiu ekspertów. Tematyka rozmów krąży wokół tożsamości jeża, portretując jego najważniejsze cechy i odpowiadając na kluczowe dla niego pytanie: „Kim jestem?”.

A jest taki, jakim go doskonale znamy: pijakiem, hulaką, chamem, zapalonym „skejterem”, fanem „lasek” i „browara”, znienawidzonym wrogiem Wszechpolaków, brutalnym „zadymiarzem” oraz słodkim synem Leśniaka i Skarżyckiego (jako postaci komiksowych). Słowem Jeż Jerzy jakiego kochamy.

Wolumin Dokument dostarcza ponadto informacji na temat pierwszych „podrywów” i utarczek (z wrogiem kaktusem) a także przygód „biznesowych”, uniwersyteckich, spotkań z Yetim, Śpiącą Królewną, Smokiem (do ssania), Radioaktywnym Birdem (z którym toczy „The Battle for Earth”), Car-Manem oraz starymi znajomymi: Yolą, Stefanem i Zenkiem, a także Profesorem von Jugenfrau.

Ze studia telewizyjnego dowiadujemy się o różnych teoriach na temat tożsamości Jerzego: raz jest agentem-wojownikiem obcego wywiadu, raz wybrykiem natury: „jeżem o dwóch ojcach i ani jednej matce” oraz zagadkową fascynacją deskorolką, jeszcze innym razem zagrożeniem dla moralności i dobrego wychowania młodzieży.

Wszystko to z takim humorem jaki właśnie z Jerzym się kojarzy: złośliwym, bezczelnym, wyśmiewającym samego siebie i Polskę, często wulgarnym oraz obscenicznym – słowem miód na uszy fanów o „jeżu-skejterze”. Tom Dokument przynosi ponadto szyderczą refleksję nad współczesnymi mediami informacyjnymi: Skarżycki i Leśniak śmieją się z kryzysu autorytetu, sztampowych rozwiązań telewizyjnych oraz nieautentycznych prezenterów, których jedynym argumentem w merytorycznych dyskusjach jest sztuczny uśmiech.

„Zerowy” wolumin przygód Jerzego przynosi też refleksje bardzo serio. Autorzy bawią się formą dotychczasowych publikacji. Okres niemowlęctwa jeża przedstawiany jest kreską „dziecinną”, nieudolną, niechlujną i bezbarwną. Wraz z wiekiem Jerzego rośnie „dojrzałość” autorów, która przybiera wreszcie kształt znany nam z poprzednich wydań: niewiele bardziej dojrzały i kształtny. Sceny ze studia natomiast nie stronią od rażących kolorów i kiczu, co świetnie współgra z resztą komiksu tworząc bardzo złożoną formę.

Na koniec jedna z najbardziej charakterystycznych cech cyklu o Jerzym. Refleksja autorów nad własnym dziełem jest stałym elementem prac Leśniaka i Skarżyckiego, w Dokumencie jednak przybiera dużo ważniejszą wymowę. Przypisując sobie kluczowe role między innymi poprzez umieszczenie swoich „awatarów” oraz zdjęć z dzieciństwa, stali się drugimi obok Jerzego najważniejszymi bohaterami tego tomu.

Bartłomiej Oleszek

Tytuł: Jeż Jerzy, Dokument (Tom 0)
Scenariusz: Rafał Skarżycki
Rysunki: Tomasz Lew Leśniak
Oprawa: Miękka
Liczba stron: 56
Format: 215 x 290 mm
Wydanie: luty 2011