W czwartek 30 sierpnia, w wieku 85 lat zmarł Jacek Sempoliński – malarz metafizycznych wyznań, wybitny rysownik, eseista, krytyk oraz pedagog. Był ekspresjonistą, abstrakcjonistą, a czasem realistą, który podejmował też wątki religijne. Malował Golgotę, serie "Czaszka" i "Ukrzyżowanie". To była jego ambicja, być jednocześnie artystą wierzącym i nowoczesnym, metafizycznym i nieortodoksyjnym.

Pisał: "Istnieją jakby dwie sztuki - jedna przyzwoita, a druga wyuzdana. I to właśnie ta wyuzdana nastręcza kłopoty artyście. Skoro jest wyuzdana i nastręcza kłopoty, to po co właściwie istnieje? Czy nie wystarczyłaby sztuka dobra, po co ma być wielka? Dobra zmieści się doskonale w kanonie życia chrześcijańskiego - można ją modelować według jej praw. Ta wielka zaś jest tyranią, wymaga podporządkowania i wykroczenia".

Jacek Sempoliński – ur. 27 marca 1927 roku w Warszawie, jako syn Leonarda, znanego fotografika i Eugenii z domu Kozłowskiej. W latach 1943-44 uczęszczał do konspiracyjnej szkoły malarskiej im. Konrada Krzyżanowskiego, prowadzonej przez Adama Rychtarskiego, W latach 1946-51 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach Jana Seweryna Sokołowskiego i Eugeniusza Eibischa oraz scenografię u Władysława Daszewskiego.