Sport i miłość łączy naprawdę bardzo wiele. Wspólnym spoiwem są przede wszystkim decydujące serwisy - nasze decyzje. Siatkarz podczas meczu musi zmierzyć się nie tylko z przeciwnikiem, ale również z własnymi słabościami i oczekiwaniami innych. Porażka sportowa może wpłynąć na poczucie własnej skuteczności, zaś zawód miłosny może wywołać problemy z zaufaniem i obudzić strach przed ponownym zranieniem. Romans sportowy "Bezpieczna opcja" K.D. Laren szczególnie dobrze ilustruje regulację emocji, wzajemność, stopniowe budowanie atmosfery romantycznej z poziomu niechęci na tle rozgrywek siatkarskich. W tej dyscyplinie skuteczny atak jest dziełem strategicznym - wymaga przejęcia piłki, dokładnego rozegrania i silnego uderzenia. Każdy ruch, każdy element wpływa na kolejne działania oraz efekty. W miłości tak jak w sporcie, porażka przynosi ból, ale nie oznacza końca kariery. Ryzyko i rozczarowanie testują naszą odporność psychiczną. Ostatecznie zarówno sport, jak też miłość - uczą, że nie posiadamy pełnej kontroli nad rezultatem swoich działań.

Relacja między Julią a Igorem zaczyna się od niechęci, a następnie przechodzi w więź romantyczną. Sam mechanizm "enemies to lovers", przedstawienie jak irytacja i nieufność stopniowo ustępują miejsca zainteresowaniu, daje wgląd do poznania perspektywy każdej ze stron. Zgrabnie poprowadzone są konfrontacje z kimś, kogo początkowo się nie rozumie. Można badać, jak przekształcają się reakcje obronne, a zmiana obrazu drugiej osoby posiada też podłoże psychologiczne.

"Nie uważam, żeby grzeszne myśli były czymś złym. Fantazjowanie zawsze było moją bezpieczną strefą. Jednak fantazjowanie o kolesiu, z którym widuję się codziennie, z którym pracuję i który - uwaga, uwaga - jest przybranym bratem mojego eks, to totalnie zakazana strefa. Czerwona, zmilitaryzowana strefa, której przekroczenie grozi wybuchem i rozerwaniem na strzępy".

"Bezpieczna opcja" nie jest prostą, cukierkową historią "nienawidzili się, a potem zakochali". To najmocniejsza strona romansu. Nie otrzymujemy niewinnej, romantycznej przemiany. Bardzo podoba mi się lekkość w przedstawieniu, co właściwie kryje się za tą zmianą, czy zmiana uczuć pociąga za sobą większą dojrzałość emocjonalną i doświadczenie. W siatkówce wynik rozstrzyga się według zasad, podczas gdy - w grze o miłość najważniejsze są wzajemność, poszanowanie granic i uczenie się siebie nawzajem. Książka o objętości prawie 600 stron - prawdziwy slow burn gigant i comfort book. To szczególne osiągnięcie, gdy utrzymany został emocjonalny sens. Historia zachowuje głębię dzięki połączeniu luzu z psychologiczną uważnością. Przejście od niechęci do silnego zaangażowania nie jest wyłącznie romantycznym schematem, gdyż wyrasta z sytuacji, które kształtują bohaterów. "Bezpieczna opcja" dostarcza wielu otulających serce emocji i może przypaść do gustu miłośnikom powoli rozwijających się relacji. I choć zakończenie nie było dla mnie zaskoczeniem... Mocno akcentuję, że przyjemność płynęła przede wszystkim z obserwowania drogi bohaterów. Pewien niedosyt też pozostawił wątek sportowej rywalizacji na arenie międzynarodowej. W moim odczuciu zabrakło tu wiarygodności, która pozwoliłaby w pełni uwierzyć w sportowe tło historii. To nie osłabia oceny, siłą tej opowieści pozostaje relacja bohaterów. Sprawili, że ta opowieść ma w sobie wiele uroku.

Autorka recenzji: Monika Wojda