Ośmioletnia Josephine przypadkowo staje się świadkiem brutalnego przestępstwa. Jedna chwila burzy jej bezpieczny świat, a film śledzi konsekwencje tego doświadczenia z perspektywy dziecka, które nie potrafi jeszcze zrozumieć tego, co zobaczyło. Za historią Josephine stoi bardzo osobiste doświadczenie reżyserki. Beth de Araújo sięgnęła do wydarzenia z własnego dzieciństwa, które na długo zmieniło jej sposób postrzegania świata.

- Film wyrasta z wydarzenia, które pamiętam z czasu, gdy miałam osiem lat. Razem z ojcem przerwaliśmy napaść w Golden Gate Park w San Francisco. Chciałam przyjrzeć się nadmiernej czujności, która pozostała ze mną po tamtym dniu, pokazując ją przez cały film oczami ośmioletniej dziewczynki. Chciałam zbadać miejsce, w którym spotykają się irracjonalna nadmierna czujność i całkowicie uzasadniony strach, z którym poruszamy się po świecie. Tak narodziła się „Josephine” - opowiadała reżyserka na festiwalu w Sundance.

Osobisty punkt wyjścia de Araújo przełożył się na historię, która mocno rezonowała także z aktorami. Dla Channinga Tatuma, wcielającego się w ojca Josephine, filmowa relacja z córką okazała się zaskakująco bliska jego własnym doświadczeniom rodzicielskim. Aktor przyznał, że jedną z najważniejszych rozmów swojego bohatera z Josephine niemal w identyczny sposób przeprowadził wcześniej z własną córką.
- Rozmowa, którą odbyłem z Josephine pod mostem, to rozmowa, którą odbyłem również z własną córką. Powiedziałem jej: „Nigdy nie będziesz miała przeze mnie kłopotów za to, że się bronisz. Jeśli ktoś robi coś, czego nie chcesz, prosisz go, żeby przestał, a on tego nie robi - masz pełne prawo się bronić. I zawsze będę stał po twojej stronie” - mówi Tatum.

Perspektywa dziecka
W centrum filmu pozostaje jednak perspektywa dziecka – i próba pokazania tego, co dzieje się z ośmiolatką skonfrontowaną z doświadczeniem, którego nie potrafi jeszcze zrozumieć ani nazwać. W Josephine wciela się młoda Mason Reeves, której kreacja stała się jednym z najczęściej chwalonych elementów filmu. Krytycy zwracają uwagę zarówno na jej niezwykłą naturalność, jak i na sposób, w jaki de Araújo opowiada o konsekwencjach traumy bez epatowania nią.

Tytuł trafi do polskich kin 22 stycznia 2027 roku.