KOMUNA//WARSZAWA zaprasza 5 października (sobota, godz. 19.00) na premierę rock-opery w wykonaniu zespołu Woody Alien w ramach cyklu Opera// Remix. Marcin Piekoszewski i Daniel Szwed muzycznie zinterpretują utwór Georges’a Pereca „O sztuce oraz sposobach usidlenia kierownika działu w celu upomnienia się o podwyżkę”.

„Wyczerpanie wszystkich istniejących możliwości”. Słowa dotyczące utworu „O sztuce oraz sposobach usidlenia kierownika działu w celu upomnienia się o podwyżkę” Georges’a Pereca są także najbardziej elegancką definicją opery. Jest ona „wszystkimi istniejącymi możliwościami” – muzyką i teatrem, i filmem, i architekturą, i literaturą, i tańcem, i sztukami wizualnymi, i kpiną z podziałów między dyscyplinami sztuki. I to „i” właśnie decyduje o tym, że w zdaniu Bernarda Magné najważniejsze jest pierwsze słowo – „wyczerpanie” – i jego semantyczna dwuznaczność: nie potrzeba nic więcej niż „wszystko”, aby mieć nadmiar. Ponad wszystko historia opery to historia docierania do granicy wszystkiego i wyczerpania, które temu towarzyszy. Przepełnienie, zbytek, zbędność, zepsucie. Rozwiązłość, której nie można podołać. „Wyczerpanie” jest najważniejszym słowem w serii czterech remiksów, które w roku 2013 będą miały swoje premiery w KOMUNIE// WARSZAWA – mówi Michał Libera, kurator cyklu OPERA// REMIX.

Francuski eseista, pisarz i filmowiec Georges Perec (1937–1982) uważany jest za jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. Autor słynnej powieści „Życie instrukcja obsługi” był również członkiem literackiej grupy eksperymentalnej OuLiPo (Warsztat Literatury Potencjalnej). W swojej twórczości poszukiwał nowych form i technik pisania, czego najlepszym dowodem jest tekst „O sztuce oraz sposobach usidlenia kierownika działu w celu upomnienia się o podwyżkę”.

Jedna decyzja. „Decydujesz się odszukać kierownika działu aby upomnieć się o podwyżkę”. Ta jedna decyzja uruchamia u Pereca serię alternatyw opisujących mniej więcej wszystkie potencjalne wybory, przed którymi bohater sam się postawił. Ta rozgałęziająca się sytuacja przybrała w twórczości francuskiego pisarza kilka form. Po pierwsze, „schematu organizacyjnego” – grafu przedstawiającego poszczególne trajektorie działań bohatera czy też, parafrazując Jacka Olczyka, „partyturę graficzną ludzkich zachowań”. Po drugie, libretta do spektaklu teatralnego, w którym postaciami nie są ludzie, ale funkcje logiczne postępowania. Po trzecie, linearnego tekstu, w którym Perec nakazuje czytelnikowi przebycie wszystkich możliwych trajektorii, co zajmuje mu niespełna sto stron bez żadnych znaków przestankowych i w których „jedynym ludzkim pierwiastkiem okazuje się brak nadziei” (Perec). Po czwarte wreszcie, sztuki radiowej. W trakcie pracy nad nagranym dźwiękiem Perec odkrył dla siebie nowe horyzonty literatury – sposób pracy, który stał się dla niego „głównym kierunkiem pracy pisarskiej”.

Wszystkie cztery wersje pracy Pereca stanowią materiał październikowej opery w serii remiksów KOMUNY// WARSZAWA. Która z nich stanie się osią interpretacji muzyków? Jaką decyzję wobec tekstu Pereca podejmie noise-rockowy albo jak kto woli jazz-core’owy zespół Woody Alien? Tak czy inaczej nie da się ukryć, że będzie to… rock-opera. W przypadku duetu Marcina Piekoszewskiego na basie i wokalu oraz Daniela Szweda na perkusji nie należy się jednak obawiać pretensjonalnych instrumentacji i efekciarskich eksperymentów z klasycyzującą formą. Raczej – zbieżnie z obsesyjną racjonalnością Pereca – surowej konsekwencji i minimalistycznej agresji. A także elementarnych ingerencji w przestrzeń teatru przy Lubelskiej 30/32.