Teatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza serdecznie 10 stycznia o godz. 19:00 na operę w trzech aktach: "Orfeusz i Eurydyka".

ORFEUSZ I EURYDYKA
Christoph Willibald Gluck

Opera w trzech aktach (wersja wiedeńska)
Libretto: Ranieri de' Calzabigi
Prapremiera: Wiedeń, 5/10/1762
Premiera polska: Warszawa, 1776
Premiera w Bratysławie: 5/12/2008
Premiera obecnej inscenizacji: 23/05/2009
Koprodukcja ze Słowackim Teatrem Narodowym w Bratysławie
Przedstawienie w oryginalnej wersji językowej z polskimi napisami

Dyrygent: Łukasz Borowicz
Reżyseria: Mariusz Treliński
Scenografia: Boris Kudlička
Kostiumy: Magdalena Musiał
Choreografia: Tomasz Wygoda
Przygotowanie chóru: Bogdan Gola
Reżyseria oświetlenia: Marc Heinz
Dramaturg: Piotr Gruszczyński
Wideo: Wojtek Puś

Chór i Orkiestra Opery Narodowej, Polski Balet Narodowy

Fot. Krzysztof Bieliński
Projekt plakatu: Adam Żebrowski
obsada:
Orfeusz - Wojtek Gierlach
Eurydyka - Olga Pasiecznik
Amor - Lenka Macikova

„Nie odwracaj się” – mówili mityczni bogowie Orfeuszowi. „Nie odchodź” – wydaje się mówić Orfeusz u Mariusza Trelińskiego. (Orfeusz bliski tego z poematu Czesława Miłosza: „Stojąc na płytach chodnika przy wejściu do Hadesu / Orfeusz kulił się w porywistym wietrze, / Który targał jego płaszczem […]. // Pchnął drzwi. […] Marzł. Miał świadomość, że znalazł się w Nigdzie…”). Przecież we współczesnym świecie pozbawionym boskiego wymiaru lepiej żyć z cieniem martwej ukochanej niż w pustce nowoczesnego apartamentu. „Que faro senza Euridice” brzmi wówczas jeszcze bardziej tajemniczo. Ale katharsis nie będzie. Zejście do piekła jest jak penetracja własnej pamięci i wyobraźni, na dodatek w niezmiennej przez cały spektakl przestrzeni nowoczesności. Orfeuszowi nieustannie towarzyszy obraz Eurydyki – albo jako cień przemykający gdzieś w głębi, albo jako Furie pogrążone w gwałtownym tańcu. Ale Eurydyka pozostaje boleśnie nieuchwytna. I rozpaczliwie obecna, jak wyrzut sumienia. Pozostaje rozpamiętywanie.

Pełny tekst libretta w polskim tłumaczeniu dostępny w programie do spektaklu.