15 kwietnia w CSW Łaźnia w Gdańsku odbędzie się spotkanie z Laure Prouvost, laureatką nagrody Turnera w 2013 roku, oraz przegląd jej prac. Wydarzenie odbędzie się w ramach cyklu Parakino.

Laure Prouvost jest francuską artystką mieszkająca na stałe w Londynie. Prouvost urodziła się w 1978 roku Croix-Lille we Francji, studiowała w Goldsmith College i Central St Martins w Londynie. Przez krótki okres była asystentką Johna Lathama – brytyjskiego artysty konceptualnego. Tworzy filmy, instalacje, performance. Wystawiała swoje prace m.in. w Tate Britain, ICA, Serpentine, BFI Galleries, Biennale w Lionie. Artystka pokazywała swoje prace wideo i filmy na wielu międzynarodowych festiwalach wymieniając tu na przykład Festiwal w Oberhausen, gdzie dwukrotnie zdobyła nagrodę główną.

W 2011 Provoust została zwyciężczynią pierwszej edycji organizowanego przez Whitechapel Gallery konkursu Max Mara Art Prize. Tego samego roku była również wybrana do Frieze Projects, a w 2010 Frieze Frame. W 2013 roku zdobyła nagrodę Turnera, najbardziej prestiżowego wyróżnienia brytyjskiego w sztuce, za wystawę FarFromWords w Whitechapel Gallery oraz pracę Wantee, pracę o wyimaginowanym dziadku i hołd dla Kurta Schwittersa. Postać fikcyjnego dziadka pojawiała się w jej twórczości już wcześniej, między innymi w The artist z 2010 oraz More from my lost grandfather z 2011.

Laure Prouvost jest najbardziej znana ze swojej twórczości wideo z zaskakującymi scenariuszami i absurdalnym humorem. Kocham Wielką Brytanię – mówi w jednym z wywiadów. Czuję się bardzo przywiązana do jej czarnego humoru i ironii. Prouvost jest artystką wyjątkową, która często łączy w swoich pracach sprzeczności jak fikcja i rzeczywistość. Jak mówi w jednym z wywiadów – Rzeczywistość nigdy nie jest dokładnie tym o czym marzymy, zaskakuje nas w dobry lub zły sposób. Ludzie mają w sobie pragnienie, by wszystko było lepsze od tego, co w rzeczywistości mają. Wyobraźnia może nam dać to, czego chcemy.

W swojej stronie umieściła dwa cytaty, jednym z nich są słowa Alain Robbe-Grillet:

Współczesny autor proklamuje pełną potrzebę współpracy z czytelnikiem, aktywnej, świadomej i kreatywnej pomocy. To, czego od niego oczekuje, to nie bierna postawa odbiorcy świata kompletnego, pełnego i zamkniętego. Przeciwnie – chce aby odbiorca uczestniczył w jego tworzeniu, aby to on odkrył dzieło i świat, a przez to całe swoje życie.