Z wielką przyjemnością informujemy o najnowszej premierze pt. "Przypadek Klary", która odbędzie sie w piątek, 7 listopada 2014 roku o godzinie 19:00 na Scenie Studio Teatru PWST.

Po raz pierwszy w nowym budynku szkoły teatralnej w roli reżysera występuje Prorektor ds. Filii we Wrocławiu, prof. Elżbieta Czaplińska - Mrozek. Za ruch sceniczny odpowiada Bożena Klimczak, choreografka, kierownik baletu w Operze Wrocławskiej. Scenografię i kostiumy zaprojektował Mateusz Stępniak, szef pracowni perukarskiej i charakteryzatorskiej w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W spektaklu występują studenci IV roku Wydziału Aktorskiego: Anna Kończal, Natalia Łągiewczyk, Małgorzata Saniak, Maja Wachowska, Maciej Gisman, Jan Hussakowski, Wojciech Marcinkowski, Kacper Pilch, Kamil Szeptycki.

Zapraszamy publiczność do rezerwacji miejsc za pomocą internetowego systemu: http://pwst.wroclaw.pl/rezerwacje/

Spektakle popremierowe odbędą się w dniach 12, 13, 14 listopada o godz. 18:00. Wstęp jest wolny.

PRZYPADEK KLARY

Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego PWST Filia we Wrocławiu w roku akademickim 2014/2015

Tytuł oryginalny: Klaras verhaltnisse

Autor tekstu: Dea Loher

Autor przekładu: Jacek St. Buras

Reżyseria: Elżbieta Czaplińska-Mrozek

Asystentki reżysera: Monika Dawidziuk, Małgorzata Saniak

Ruch sceniczny: Bożena Klimczak

Scenografia i kostiumy: Mateusz Stępniak

Biuro promocji: Cecylia Mazur | kierownik, Joanna Sliwińska

Pracownia plastyczna: Teresa Mak

Garderobiana i rekwizytorka: Krystyna Wiśniewska

Kierownik techniczny: Andrzej Kopcza

Realizacja dźwięku: Bartłomiej Niećko

Realizacja światła: Roman Bartyś

Premiera: 7, 8 listopada 2014 rok | Sala Studio PWST

Dramat, Farsa, Tragifarsa, Satyra z ambicjami a może Moralitet?

Dea Loher demaskuje, ale nie szydzi!

Współczesne niemieckie społeczeństwo – degrengolada!

Skupienie na własnych korzyściach – dla mnie, o mnie, wokół mnie – czyli mantra współczesnego człowieka. „Generacja Ja”.

Ludzie, którzy nie wiedzą, kim są – negatywny efekt naszych czasów – nie znają półcieni…

Osobowości chwiejne emocjonalnie, psychopatyczne, kompulsywne, autoagresywne. Szukanie na chybił trafił, szukanie jakiejś formy zapełnienia własnej pustki. Ich świat dopala się, upada – świat ludzi niedojrzałych, egocentrycznych, w którym każdy realizuje swoje zachcianki i wszyscy na sobie żerują.

Zamiast uczuć – skurcze emocjonalne!

Być może nawet psychopata, którego odrobina drzemie pewnie w każdym z nas jest nowym człowiekiem stworzonym przez ewolucyjne naciski współczesnego życia…

A co jeśli wiele z tych dysfunkcyjnych cech wpasowuje się w to, co obecnie jest wspierane w kulturze i społeczeństwie?