Galeria Arsenał w Białymstoku zaprasza dzieci w wieku 5–8 lat wraz z rodzicami na warsztaty rodzinne z Izą Tarasewicz to abstrakcyjna maszyna… to prawie niema i ślepa maszyna, która jednak umożliwia mówienie i widzenie (G.Deleuze, M. Foucault), które odbędą się 29 listopada.

Warsztaty tematycznie nawiążą do wystawy Izy Tarasewicz przez oczywistą niemożliwość aranżacji znaków obecnie prezentowanej w Galerii Arsenał.

Galeria to specyficzne miejsce łączące różne jakości. To arena, gdzie następuje produkcja wiedzy oraz swobodna możliwość dystrybuowania jej. To teren mediacji, w którym przeplatają się sprawy prywatne i wspólne. Spotkanie widzów z autorem wystawy to dla tych pierwszych szansa, by zadawać pytania, dla artysty zaś okazja, by oko w oko skonfrontować się z czujną publicznością. To także szansa na wspólne eksplorowanie zagadnień związanych z techniką, motywacją artysty oraz naturą abstrakcji. Spotkanie w miejscu wystawy będzie pretekstem do stworzenia abstrakcyjnej maszyny, pomostu między tym, co niewyobrażalne i niepojęte, a tym co wywodzi się z naszej codziennej aktywności. Nawet najbardziej abstrakcyjna propozycja pochodzi z realnego doświadczenia, stąd, mam nadzieję, warsztatowa współpraca stanie się okazją do połączenia indywidualnej energii każdego z uczestników we wspólną jakość.

Iza Tarasewicz

Iza Tarasewicz urodziła się w 1981 roku i wychowała w małej wsi niedaleko Białegostoku. W 2008 roku ukończyła Wydział Rzeźby i Działań Przestrzennych Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Jej prace można postrzegać jako strefy tymczasowych spotkań substancji, energii, miejsc, momentów, nastrojów i idei, które w ujęciu artystki są jedynie zdarzeniami w nieprzerwanym ciągu materialnych i symbolicznych interakcji. Tarasewicz bada i przekształca materię z wrażliwością, która sprawia, że proces ten staje się rodzajem złożonego objaśniania rzeczywistości, przejawiającego się w obiektach, instalacjach przestrzennych, grafikach, rysunkach, dźwiękach, pracach wideo i performansach. Jej prace stawiają opór dualistycznym podziałom na naturalne i sztuczne, łącząc w sobie codzienne, pospolite, a zarazem symboliczne materiały, jak glina, gips, cement, złoto, stal, szkło, smoła, smalec, skóra, futro, jelita, plastelina, włókna roślinne, łajno czy popiół. Balansujące często na pograniczu hylozoizmu (filozoficznej koncepcji zakładającej, że życie jest cechą całej materii) prace eksplorują poruszającą naturę swojej materialności i stawiają widza przed wyzwaniem dostrzeżenia zarówno prymarnych relacji energetycznych we wszystkich rzeczach, jak i nierozerwalnych więzi chaosu i porządku. Dzięki swojej dociekliwości artystka wydobywa istotę różnych materii, łączy je, dekonstruuje i nadaje im inny bieg, aby wydobyć na światło dzienne ukryte aspekty i związki, a zarazem podkreślić przypadkowość i niedostatki w racjonalnym, ludzkim podejściu do tych właściwości.

Tekst: Post Brothers