26 stycznia 2015 r. odbędzie się premiera „Lucii di Lammermoor” w Bayerische Staatsoper. W roli tytułowej wystąpi światowej sławy sopranistka Diana Damrau, dyryguje Kirill Petrenko, dyrektor muzyczny monachijskiej sceny. Film dokumentalny na temat tego wydarzenia przygotowuje Alexander Kluge, legenda niemieckiej nowej fali.

W swojej inscenizacji Wysocka lokuje akcję opery w połowie XX wieku w Ameryce. Pokazuje historię upadku klasy politycznej, która, chcąc umacniać swoją władzę, szerzy zniszczenie i doprowadza do własnego upadku. Punktem wyjścia dla Wysockiej i scenografki Barbary Hanickiej były zdjęcia starych amerykańskich hoteli i pałaców, które obecnie popadają w ruinę.

To opowieść o władzy i o miłości, o tym, jak wzajemne relacje tych sił mogą doprowadzić do tragedii,prawdziwie szekspirowska fabuła, świat wielkiej polityki i wielkie emocje. „Lucia di Lammermoor” to materiał na film akcji lub amerykański czarny kryminał - mówi Barbara Wysocka

Inscenizacja „Lucii di Lammermoor” w reżyserii Wysockiej jest również tematem filmu dokumentalnego 80-letniego dziś Alexandra Kluge, przyjaciela Adorno, który jest wymieniany obok Herzoga i Fassbindera jako jeden z najważniejszych niemieckich reżyserów XX wieku. - „Jestem głęboko dotknięty tą inscenizacją - mówił reżyser po obejrzeniu próby generalnej. - Obrazy stworzone przez Wysocką dotykają sedna dramatu, a akcja każe nam myśleć o najboleśniejszych, współczesnych problemach naszego świata”. Film Alexandra Kluge będzie emitowany w maju przez niemiecką telewizję.

Wszystkie bilety na spektakle w tym sezonie są wyprzedane.

1 lutego 2015 r. Bayerische Staatsoper pokaże transmisję „Lucii di Lammermoor” przez Internet.

Monachijska Staatsoper jest - wraz z Metropolitan Opera w Nowym Jorku - najbardziej prestiżową sceną operową świata. Wysocka jest trzecim polskim reżyserem, po Krzysztofie Warlikowskim i Grzegorzu Jarzynie, pracującym w tej instytucji.

Barbara Wysocka jest aktorką, współzałożycielką CENTRALI, niezależnej organizacji artystycznej. Występuje między innymi w spektaklu CENTRALI „Chopin bez fortepianu”, w którym przy akompaniamencie pełnej orkiestry symfonicznej opowiada i relacjonuje partię fortepianu w obu koncertach Fryderyka Chopina.