Wspaniały jubileusz - setne urodziny - obchodzi 23 lutego 2015 profesor Janusz Durko, historyk, archiwista i muzeolog, autor licznych publikacji o Warszawie i historii ruchu robotniczego.

Życiorys Jubilata jest integralnie związany z Warszawą, jego miastem rodzinnym. W okresie przedwojennym był to okres nauki w liceum im. Jana Zamoyskiego, następnie studia historyczne (1934-1938) na Uniwersytecie Warszawskim, po wojnie Profesor pracował jako historyk, archiwista i muzealnik. W ciągu dziesięcioleci działalności zawodowej służył Warszawie nie tylko dogłębną wiedzą, ale
i wyjątkowymi zdolnościami organizatorskim. Nie sposób przy okazji jubileuszu nie wspomnieć o swoistym, należącym do Profesora „rekordzie Polski”, jakim było dyrektorowanie przez ponad pięćdziesiąt lat (1952-2004) Muzeum Historycznemu m.st. Warszawy.

W czasie niemieckiej okupacji Janusz Durko pracował jako sekretarz i członek zarządu Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego w Warszawie, gdzie zatrudnionych było wielu Żydów z tzw. „aryjskimi” papierami. Od jesieni 1942 do wybuchu Powstania Warszawskiego w mieszkaniu Janiny i Janusza Durków schronienie znalazło około 20 osób - uciekinierów z getta. Na wniosek Ocalonych Instytut Yad Vashem nadał państwu Durko tytuł „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” w 1989 roku.

Profesor Durko jest członkiem Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa, a także współzałożycielem i członkiem Towarzystwa Przyjaciół Warszawy. Odznaczony ponad 30 odznaczeniami polskimi i zagranicznymi za zasługi dla kultury. Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 28 listopada 2001 "za wybitne zasługi dla kultury narodowej" został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. W 2008 r. odebrał Medal im. króla Stanisława Augusta Poniatowskiego przyznawany przez Towarzystwo Przyjaciół Warszawy za wybitne zasługi dla stolicy.