6 maja w wydawnictwie W.A.B. ukaże się zbiór dziesięciu niepublikowanych historii Jamesa Joyce’a zatytułowany "Hotel Finna". Odnalazł je i wydał niezależny badacz Danis Rose ponad 80 lat po śmierci pisarza.

James Joyce był niewątpliwie jednym z najwybitniejszych pisarzy XX wieku. Jego unikatowy styl pisania i myślenia, to w jaki sposób przedstawiał świat, zapewniły mu rzesze wielbicieli, a dzieła takie jak Portret artysty z czasów młodości czy Ulisses wciąż prowokują historyków i teoretyków literatury do refleksji. Jednak nie wszystkie dzieła Joyce’a ujrzały światło dzienne – w tym dziesięć wyjątkowych historii składających się na Hotel Finna.

Ten zbiór szkiców literackich stanowi etap przejściowy między Ulissesem a ostatnią powieścią irlandzkiego pisarza, Finneganów trenem. Pobrzmiewają tu echa najważniejszych wydarzeń w historii Irlandii od ponad millenium, a wśród bohaterów odnaleźć można m.in. znanego z Finneganów trenu H.C. Earwickera. Niepublikowane nigdy wcześniej szkice można zatem czytać zarówno jako samodzielne i oryginalne utwory, dzięki którym czytelnik zanurza się w historii, jak i jako wstęp do Finneganów trenu, ostatniej powieści Joyce’a, będącej jego opus magnum. Wszystko to czyni z Hotelu Finna dzieło bez wątpienia warte uwagi, zwłaszcza dla miłośników twórczości wielkiego irlandzkiego pisarza. Hotel Finna to świadectwo jego procesu twórczego.

James Augustine Aloysius Joyce (1882–1941) – irlandzki pisarz, jeden z najwybitniejszych intelektualistów oraz autorów XX wieku. Urodził się w Dublinie w rodzinie wielodzietnej, żyjącej na skraju ubóstwa. Uczęszczał do szkoły jezuickiej, a naukę kontynuował na Uniwersytecie w Dublinie, studiując filozofię i filologię, ucząc się języków obcych – włoskiego, francuskiego i staroangielskiego. Wśród jego uczniów byli m.in. Italo Svevo i Samuel Beckett. Najbardziej znane dzieła Joyce’a to: Portret artysty z czasów młodości, Dublińczycy, Ulisses i Finneganów tren. Często nierozumiany za życia, swoimi powieściami i opowiadaniami zapewnił sobie pośmiertną sławę, określając jednocześnie nowoczesną tożsamość człowieka współczesnego.