4 grudnia wejdzie do kin pełnometrażowy dokument „Autorki” Janusza Mrozowskiego, reżysera znanego z „Trylogii więziennej”.

W swoim najnowszym filmie Mrozowski pokazuje 4 więźniarki, które na podstawie własnych doświadczeń,  napisały sztukę teatralną. Pod opieką duetu artystycznego, reżysera Łukasza Chotkowskiego i dramatopisarki Magdy Fertacz, z Teatru Lubuskiego w Zielonej Górze, powstał spektakl „Nikt nie byłby mną lepiej. Koncert”. Tekst napisany przez więźniarki, nie był zmieniany, w oryginale został wystawiony na scenie. Film „Autorki” pokazuje fragmenty spektaklu, prace nad tekstem, ale koncentruje się na kobietach, ich przeżyciach, doświadczeniach  i tym jak sztuka zmieniła ich życie.

Janusz Mrozowski po raz kolejny zdecydował się nakręcić film o ludziach, którzy pomimo warunków, w jakich przyszło im żyć, starają się jak mogą, aby nie stracić swojego człowieczeństwa.  Bardzo blisko i wnikliwie portretuje swoje bohaterki unikając łatwych uogólnień.

Najnowszy film Janusza Mrozowskiego – „Autorki” – to opowieść o czterech kobietach, które odsiadując wyrok w zakładzie karnym w Krzywańcu, postanowiły wziąć udział w nietypowym projekcie. Pod opieką grupy teatralnej napisały sztukę, której są nie tylko bohaterkami, ale przede wszystkim autorkami. Uważna kamera Mrozowskiego blisko, lecz z wyczuciem portretuje osadzone, które nie bacząc na konsekwencje, zdecydowały się opowiedzieć swoją własną, często bardzo intymną i traumatyczną historię. Ujęcia z teatru i więzienia przeplatane są zdjęciami z rozmów na trawie, podczas których bohaterki „Autorek” mówią o swojej przeszłości, rodzinie, o miłości do innych kobiet,  uzależnieniu od narkotyków i alkoholu, a także o tym, czego doświadczają teraz, gdy siedzą w więzieniu.  Osadzone udają się w podróż w głąb siebie, podczas której każda na swój sposób podsumowuje własne życie.

„Autorki” to film bardzo emocjonalny - zobaczymy tu satysfakcję, śmiech i wolę walki, ale też łzy, strach i rezygnację. To opowieść o kobietach, które doszły do granicy, za którą nie ma już nic, a mimo to podjęły próbę zmierzenia się z własną przeszłością. Ich życiorysami można by obdzielić co najmniej kilkanaście osób. Kret to pogodna roześmiana trzpiotka, która miała wszystko, a i tak zeszła na drogę przestępstwa.  Żmija chce, aby widziano ją jako kobietę twardą i bez uczuć, maskując w ten sposób  żal wobec świata, który ją skrzywdził. Ewa do Krzywańca trafiła jako wrak człowieka. Wyniszczona przez narkotyki, z podeptanymi wartościami, więzienie postrzega jako miejsce, które uratowało jej życie. Najstarsza Mariola od pięciu lat żyje w zamknięciu - to kobieta pełna miłości i nadziei, choć wiele w życiu przeszła, nie żałuje niczego.

Film „Autorki” miał premierę na 30. Warszawskim Festiwalu Filmowym, startując w Konkursie Dokumentalnym.