Czy w postaci romantycznego Fausta Berlioz sportretował siebie? Dlaczego go potępia? Czy kompozytor bardziej kochał literaturę, czy muzykę? O jego fascynacji dziełami Szekspira, Byrona, Goethego i znakomitym przekładem Nervala. O daremnym oczekiwaniu na list Goethego. O miłości do opery i… wyrachowanych kobiet. O fatalnej premierze tajemniczej opery-legendy i sławie, która przyszła zbyt późno…

W przerwach najbliższych spektakli „Potępienia Fausta” w Operze Nova (5 i 6 listopada) będzie okazja do nabycia książki autorstwa Małgorzaty Sokołowicz, zawierającej filologiczne tłumaczenie libretta Hectora Berlioza. Pozycja wydana nakładem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina podaje także - przystępnym językiem - interesujący kontekst powstania utworu, przybliża estetykę romantyzmu i krąg elity artystów tego czasu. Bydgoska opera jest aktualnie jedyną w Polsce, która ma w swym repertuarze legendę dramatyczną Hectora Berlioza. „Potępienie Fausta” w reżyserii Macieja Prusa to znakomita muzyka i wspaniałe brzmienie scen chóralnych oraz całe bogactwo odniesień literackich, filozoficznych, teologicznych czy psychologicznych, znakomicie połączonych w całość. Orkiestra i Chór Opery Nova pracują pod kierunkiem Grzegorza Berniaka, który dyrygować będzie oboma spektaklami.

W partiach solowych wystąpią:

Faust: Łukasz Załęski/Adam Zdunikowski

Mefisto: Szymon Komasa/Adam Woźniak

Małgorzata: Ewelina Rakoca/Darina Gapicz