25 maja w wydawnictwie Krytyka Polityczna ukazała się książka "Po roku 1945. Latencja jako źródło współczesności", której autorem jest Hans Ulrich Gumbrecht.

W swojej przełomowej książce Hans Ulrich Gumbrecht łączy elementy autobiografii z historią Niemiec, refleksje poświęcone Samuelowi Beckettowi i Paulowi Celanowi z drobiazgową egzegezą myśli Heideggera i Sartre’a oraz zaskakującymi obserwacjami z dziedziny zjawisk kulturowych, od Edith Piaf po raport Kinseya. Efektem tych zabiegów jest pasjonujący eksperyment badawczy mieszczący w sobie liczne dyscypliny naukowe i style myślenia.

Autor poszukuje współczesnych dylematów cywilizacyjnych świata zachodniego (kryzys instytucji społeczno- politycznych, schyłek myślenia w perspektywie historycznej, zbiorowe lęki egzystencjalne) w atmosferze intelektualnej powojennej Europy, która uformowała myślenie tzw. pokolenia ‘68, dominującego w środowiskach opiniotwórczych i elit politycznych Europy po upadku komunizmu.

Hans Ulrich Gumbrecht (1948) jest profesorem literatury na Uniwersytecie Stanforda, wcześniej wykładał na uniwersytetach w Bochum i Siegen, był wiceprzewodniczącym Niemieckiego Towarzystwa Romanistów. Wydał m.in. 1926 (1998), Production of Presence (2004) i Atmosphere, Mood, Stimmung (2012).