Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na wykład performatywny Ewy Tatar, badaczki sztuki i kuratorki, który towarzyszy wystawie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Intymność jako tekst.

Zima trwała. Trzy życia zostały napisane. Gertruda Stein poprosiła swoją bratową ażeby przyszła i przeczytała manuskrypt. Przyszła i przeczytała i była głęboko wzruszona. Gertruda Stein szalenie się uradowała bo nie wyobrażała sobie, żeby ktokolwiek mógł przeczytać to co napisała i okazać prawdziwe zainteresowanie. Nie pytała wówczas nikogo co sądzi o jej pracy a tylko czy z zainteresowaniem przeczytał. Teraz twierdzi, że jeżeli potrafią zmusić się do przeczytania tego co ona pisze to na pewno będą zainteresowani. (Fragment z Autobiografii Alicji B. Toklas Gertrude Stein w tłumaczeniu Miry Michałowskiej. Zachowano pisownię oryginalną)

Od tego zaczniemy: rytmu, interpunkcji i ortografii. Później zajmiemy się czuciem (w) przestrzeni (Marguerite Duras i Chantal Akerman) i zagadnieniem reprezentacji. W odpowiedzi na manifest Xenofeminizmu i narcystyczny postulat pseudoemancypacji poprzez selfie, zastanowimy się wspólnie nad naturą alienacji i wyzwolenia oraz poszukamy odpowiedzi na pytanie, czy kobieta jest w stanie upodmiotawiać się poza reprezentacją. Zastanowimy się również czym jest jaźń i sprawdzimy, gdzie kryje się poezja.

Ewa Tatar
Ewa Tatar – badaczka sztuki i kuratorka. Autorka wystaw-esejów, np. o tożsamości porewolucyjnej i przejściu społeczeństwa polskiego z czasu cyklicznego na czas historyczny (Chłoporobotnik i boagrzechotnik, MSN 2016), quazi biograficznych dotyczących życia i sztuki Krzysztofa Niemczyka (2010) i Władysława Hasiora (2015), czy emocjonalnie ekshibicjonistycznych (Zakochałeś się w kimś, kto nie istnieje, 2015). Napisała książkę o Biurach Wystaw Artystycznych, pracuje nad książką o jaźni. Szansy na rewolucję feministyczną w kulturze polskiej upatruje w rodzajnikach.