Zapraszamy do spędzenia trzech wyjątkowych wieczorów w muzycznym towarzystwie Ghostly Kisses.

03.11.2019 / Kraków / Klub Alchemia
04.11.2019 / Warszawa / Chmury
05.11.2019 / Gdańsk / Ziemia

Ghostly Kisses to marzycielska, nostalgiczna muzyka kanadyjskiej piosenkarki i autorki tekstów Margaux Sauvé. W wieku 5 lat rozpoczęła ona naukę gry na skrzypcach, idąc w ślady swojej rodziny muzyków. Kilka lat później zaczęła śpiewać i pisać pierwsze piosenki. Nazwa „Ghostly Kisses” została zainspirowana lekturą wiersza Williama Faulknera „Une ballade des dames perdues” i zdaje się być pięknym odbiciem eterycznego głosu Margaux.

Artystka wydała do tej pory dwie EP’ki - What You See (2017) oraz The City Holds My Heart (2018). Ostatnie wydawnictwo składa się z 5 utworów, które wyprodukował Louis-Étienne Santais. Inspiracje sięgają dźwiękowym teksturom lat 90-tych. Warstwa muzyczna stopniowo rozwija się wokół miękkiego głosu Margaux i odkrywa raz za razem bębny, syntezatory, aranżacje smyczkowe i fortepian. Wszystko to wyłania się powoli z każdym kolejnym dźwiękiem, niczym z opadającej mgły, tworzącej atmosferę tajemnicy, ale i bliskości. Kolejne wydawnictwo Ghostly Kisses - Ep’ka Call My Name - jest zaplanowane na początek 2020 roku.

Wokalistka ma na swoim koncie występy otwarcia przed uznanymi artystami takimi jak: RY X, Charlotte Cardin, Trixie Whitley, Milk & Bone, Międzynarodowy Festiwal Jazzowy w Montrealu, Festival d'Été w Quebecu czy słynny festiwal SXSW w Austin. Jej utwory pojawiły się na wielu playlistach (m.in. New Music Friday, Evening Commute, Chill Covers, Lush + Atmospheric), w filmie  “Ailleurs” czy serialu „L’Académie”.

“Piosenka jest po prostu spektakularna. „Empty Note” jest jak nurkowanie w głębi twojej psychiki, gdzie istnieje rozpacz, ale trwa nadzieja. Głęboki, czarujący wokal Sauvé nabiera jakości porównywalnej do Dido, podczas gdy minimalistyczna, nawiedzona produkcja odzwierciedla kinowe krajobrazy wielkiego zbiorowego Archiwum. Ale to jedna kobieta tworzy ten czarujący, psychologiczny thriller świata, i mamy nadzieję, że zostaniemy w nim na zawsze uwięzieni.” Ben Yung – The Revue

“... jak zawsze w tym projekcie, jest to piękny, znaczący rodzaj smutku, zilustrowany perfekcyjną chłodną produkcją i ciepłem głosu.” Elena Gritzan – Silent Shout