Wystawa „2020” Beaty Konarskiej prezentuje w przestrzeni publicznej w formie „galerii pandemicznej” cykl obrazów stworzonych w okresie od początku lockdownu do końca roku 2020. To podsumowanie ważnego w historii ludzkości rozdziału, autorski opis rzeczywistości czasów pandemii – a zarazem pytanie, dokąd zmierzamy jako cywilizacja i jaki zostawimy po sobie świat kolejnym pokoleniom.

Sytuacja pandemii obnażyła systemową manipulację stosowaną przez rządy, korporacje, producentów, media. Pokazała jak łatwo można sterować społeczeństwami wykorzystując mechanizm strachu, potęgę fake newsów i władzę opartą na przemocy. Demokracja jest rozgniatana butem policjanta bezmyślnie realizującego rozkazy zwierzchników, a w systemach totalitarnych opadają maski pozorów –przeciwnicy są wtrącani bez wyroków do więzień lub zabijani na ulicach. Wszystko to dzieje się na oczach coraz bardziej spolaryzowanych społeczeństw.

W tym czasie katastrofalne zmiany klimatu dają o sobie coraz bardziej znać. Pożary w Australii, Amazonii, czy Kalifornii są coraz częstsze i coraz intensywniejsze. Topią się nie tylko lodowce Antarktydy, ale też syberyjska wieczna zmarzlina, co prowadzi do niszczenia instalacji przemysłowych, jak np. w Norylsku i skażeń środowiska na niebywałą skalę.

Lockdown dał nam jednak również, paradoksalnie, wgląd w przyszłość pozbawioną nadużyć względem natury. Zamknięcie fabryk, zakaz lotów, brak ruchu samochodowego na początku roku przyniosły niespodziewane efekty – Himalaje były widoczne z Indii pierwszy raz od 30 lat, a czysta woda kanałów Wenecji umożliwiła wpłynięcie w nie meduzom – wodnym probierzom czystości.

Wystawa współfinansowana ze środków Miasta st. Warszawy

Wystawa objęta Honorowym Patronatem Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy