We wtorek 21 grudnia o godz. 19.00 w Nowym Wspaniałym Świecie odbędzie się ostatni wykład prof. Cezarego Wodzińskiego „Krytyka rozumu ponowoczesnego”.

Przedmiotem wykładów jest rozpoznanie i krytyczna interpretacja kondycji kultury współczesnej (od lat 70. ubiegłego wieku do chwili obecnej). W przekonaniu wielu analityków, krytyków i diagnostyków kultury od kilkudziesięciu lat mamy do czynienia z wielosegmentowym i polisemicznym „pęknięciem” (wykładanym jako „kryzys”, „przełom”, „bankructwo”, „koniec”, „kres”, „przezwyciężenie” etc.) struktury „świata”, „doświadczenia”, „języka”, „sensowności” kultury europejskiej, a w konsekwencji – globalnej. Terminy „ponowoczesność” i „postmodernizm” stanowią od dawna dyskursywne instrumenty służące uchwyceniu i opisowi tego przełomowego „pęknięcia”. Od momentu powstania budzą liczne kontrowersje i dyskusje związane z ich rzekomo opisowym, przedmiotowym, referencyjnym charakterem i prowokują pytania o ich funkcję projektującą, performatywną i ideologiczną. Cztery dekady dyskusji stwarzają odpowiedni dystans niezbędny do krytycznej „weryfikacji” idiomu i doświadczenia „ponowoczesności”. Zakładam, że dystans tego rodzaju sygnalizuje moment, w którym Sowa Minerwy sposobi się do lotu (bywa, że również – czego z góry przewidzieć niepodobna – do odlotu…). Pytanie o status „ponowoczesności” i jej języka – języków – jest próbą namysłu nad sensem „naszego” własnego języka i jego wieloznacznego uwikłania w świat (nowy? wspaniały?), w którym i którym jesteśmy. Tu i teraz. Ale zarazem: tam i przedtem oraz tam i potem.

Cezary Wodziński (ur. 1959) - filozof, historyk filozofii i tłumacz i eseista; pracownik Zakładu Filozofii Współczesnej w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. W latach 1986 – 1990 redaktor naczelny pisma „Aletheia”. Za rozprawę habilitacyjną Heidegger i problem zła (opublikowaną w 1994 roku) otrzymał Nagrodę PAN im. Tadeusza Kotarbińskiego. W 2000 roku nakładem Oxford University Press ukazało się angielskojęzyczne tłumaczenie tejże książki (Heidegger and the Problem of Evil). Główne obszary zainteresowań Wodzińskiego obejmują filozofię Szestowa i Heideggera, metafizykę, fenomenologię, hermeneutykę oraz filozofię dialogu. Wodziński jest autorem m.in.: I cóż po filozofie… Eseje (1992), Wielkie wędrowanie (1998), Wiedza a zbawienie. Studium myśli Lwa Szestowa (1991). Tłumaczył Szestowa, Nietzschego i Heideggera. 

Więcej: krytykapolityczna.pl