Film otwiera scena pochówku starszej kobiety. Wśród żałobników szybko rozpoznajemy jej zdenerwowanego męża, Vasila. Irytacja krewkiego mężczyzny wzmaga się z chwilą, gdy syn mimo jego próśb nie chce zrobić pamiątkowych zdjęć trumny z ciałem nieboszczki. To pierwsza spośród wielu scysji pomiędzy bohaterami. Po pogrzebie matki Pavel najchętniej wróciłby do swoich codziennych obowiązków i ciężarnej żony. Zwłaszcza, że w towarzystwie ojca nie czuje się zbyt komfortowo. Ten ma jednak zupełnie inne plany, gdyż jest przekonany, że zmarła kobieta próbuje się z nim skontaktować zza grobu. W rozwiązaniu zagadki pomóc ma wizyta u znanego lokalnego medium. Chcąc nie chcąc, Pavel zostaje wplątany w zaplanowaną przez ojca intrygę, która pozwoli przewartościować ich napięte relacje. Reżyserski duet Kristina Grozeva i Petar Valchanov przenosi na chwilę akcenty z kluczowego w ich poprzednich filmach społecznego kontekstu na dynamiczne relacje, jakie tworzą się między bohaterami. Mówią o kruchości, a może sile rodzinnych więzów, jednostkowym podejściu do żałoby, wreszcie o absurdach, jakie czekają na ojca i syna. Kameralne, intymne, ciepłe kino.

OJCIEC
TYTUŁ ORYGINALNY: Bashtata
OBSADA: Ivan Barnev, Ivan Savov, Tanya Shahova
REŻYSERIA: Kristina Grozeva, Petar Valchanov
SCENARIUSZ: Kristina Grozeva, Petar Valchanov
ZDJĘCIA: Krum Rodriguez
MUZYKA: Hristo Namliev
PRODUCENT: Kristina Grozeva, Petar Valchanov, Konstantina Stavrianou, Irini Vougioukalou
GATUNEK: komediodramat
CZAS TRWANIA: 87
OGRANICZENIE WIEKU: -
PRODUKCJA: Bułgaria/Grecja
DYSTRYBUCJA: AURORA FILMS