Alberto Moravia, autor wielu nowel i powieści obyczajowych napisał pod koniec swojego długiego życia kilkadziesiąt opowiadań o zwierzętach. Akcje ich umieścił w prehistorii. Z fantastyczną wyobraźnią i przymrużeniem oka opisał prawdopodobne uczucia, marzenia i oczekiwania zwierząt, wykorzystując ich naturalne cechy charakteru, odmienne dla każdego gatunku, ale upodabniające ich do nas – ludzi.

Jest więc w tych historiach naiwność małej samotnej Żyra Finki, która uważała się za ptaka, słonia, węża czy lwa, ponieważ na prerii nie było lustra, w którym mogłaby się przejrzeć. Jest przemądrzałość Pingwina, który uważał lód za bardziej wytrzymały niż kamień. I marzenie wieloryba Wa Leńka, małego jak pijawka, aby być sto razy większym. Jest złośliwa przebiegłość Wężżża, samotność Boga Ojca i obojętność Matki Natury, oraz niemożliwa do spełnienia, miłość Dzikiego Dzika do ryby, starego Pana Sowy do małej bocianki, a także wielkie uczucie młodego Szak Allika o nieprzyjemnym zapachu do arystokratycznej Dżi Raffki.

Historie pióra Moravii są dla dorosłych i dzieci, wesołe, smutne, czasem tragiczne, napisane lekkim, żartobliwym językiem i prowokujące do refleksji.