Suzanne Collins
W pierścieniu ognia

„Igrzyska Śmierci” okazały się niesamowitą, niebanalną lekturą. Chłonęłam z niej akcje i emocje jak gąbka wodę. Zachłysnęłam się jej oryginalnością, napięciem i bohaterami, którzy niemal wychodzili z kart powieści. Kilka razy nawet płakałam, bo nie potrafiłam się powstrzymać. Jako wrażliwiec udzieliły mi się emocje bohaterów, głównie ich strach, wściekłość i przerażenie. „Igrzyska Śmierci” powaliły mnie na kolana, wstrząsając mną do głębi. Trochę obawiałam się drugiego tomu, bo z reguły druga część trylogii jest słabsza i mniej porywająca.

Powieść zaczyna się dokładnie tam, gdzie skończył się pierwszy tom. Katniss i Peeta wracają do Dwunastego Dystryktu w pełni chwały, aby żyć w dostatku do końca swoich dni. Skończył się głód, ubóstwo i wszelkie niewygody. Byłby to cudowny początek bajki o ubogiej dziewczynie, która po nieludzkiej walce o przetrwanie otrzymuje najpiękniejszą nagrodę – spokój i dobrobyt dla siebie i bliskich. Niestety, w życiu głównej bohaterki nie ma miejsca na piękne, cukierkowe opowieści o dobru, sprawiedliwości i spokoju do końca dni.
W domu, na Kotnę czeka odpychający, władczy prezydent Snow. Informuje ją, że wpadła w wielkie kłopoty próbując popełnić samobójstwo wraz z Peetą, czym uratowała życie swoje i chłopaka. Mieszkańcy Kapitolu, uwierzyli, że owa próba jest wyrazem miłości Katniss do Peety, zaś mieszkańcy dystryktów odebrali to jako bunt przeciwko prezydentowi.

Katniss musi uspokoić nastroje, aby uratować siebie, Peetę, swoich bliskich i bliskich swojego ‘narzeczonego’. Szczególna szansa na wypełnienie tego zadania nadarza się na Tournée Zwycięzców – trybuci, którzy przeżyli Igrzyska wyruszają w podróż po dystryktach udzielając wywiadów i uczestnicząc w uroczystych kolacjach oraz przyjęciach. Zaraz po owej podróży Katniss i Peeta powinni przygotowywać się do roli mentorów na kolejne Głodowe Igrzyska. Jednak wszystko bierze w łeb, kiedy okazuje się, że dziewczynie nie udało się uspokoić nastrojów i w dwóch dystryktach wybuchły jawne powstania.
Prezydent przerażony sytuacją w państwie postanawia przygotować specjalną edycję Głodowych Igrzysk, a że w tym roku wypada siedemdziesiąta piąta rocznica ‘imprezy’ wprowadza on nową zasadę gry. Zasadę, której nikt się nie spodziewał…

Tak, jak się spodziewałam „W pierścieniu ognia” jest zdecydowanie słabszy od „Igrzysk Śmierci”. Z każdą stroną było coraz mniej tej niesamowitej atmosfery i oryginalności, której doświadczyłam podczas lektury pierwszego tomu. Niemiej jednak powieść jest godna uwagi, bo bez niej czytelnik nie może dotrzeć do finałowego „Kosogłosa”. Nic nie poradzimy na to, że przeważnie ta środkowa część trylogii jest często wadliwa.

Niestety, „W pierścieniu ognia” autorka z Katniss – prawdziwej dziewczyny i zdeterminowanej, aroganckiej i asertywnej wojowniczki, zrobiła ni mniej ni więcej Sierotkę Marysię, która nie ma bladego pojęcia, dlaczego stała się przyczyną wszystkich problemów.
W „Igrzyskach Śmierci” Katniss musiała udawać miłość do Peety, (którego niesamowicie polubiłam), choć wiedziała, że jej wszystkie pocałunki i czułości ogląda jej prawdziwa miłość, Gale.
W „W pierścieniu ognia” po powrocie do Dwunastego Dystryktu na scenę wraca przyjaciel głównej bohaterki i ‘biedna’ Katniss zaczyna się gubić nie wiedząc, co czuje do obu adoratorów. Zirytowało mnie to bardzo, że skutecznie znielubiłam dziewczynę, która w pierwszym tomie była dla mnie jedną z najciekawszych postaci kobiecych w literaturze. Te wszystkie wątpliwości i zagwostki miłosne ciągną się niemiłosiernie przez całą powieść, co może i dodaje dramatyzmu akcji, ale nic nie wnosi. Katniss z niesamowitej wojowniczki staje się zrzędzącą marudą, którą najchętniej bym zlikwidowała, bo naprawdę zaczęła mi działać na nerwy.

Dużym plusem powieści jest to, że każdy rozdział kończy się swojego rodzaju zawieszeniem akcji, za co autorce niezmiernie dziękuję. Dzięki temu powieść czyta się szybko, mimo marudzącej Katniss i jej problemów miłosnych. Ja na jej miejscu wcale bym się nie zastanawiała, kogo wybrać.

Przyznaję „W pierścieniu ognia” jest słabszą częścią „Igrzysk Śmierci”, ale polecam ją wszystkim czytelnikom pierwszego tomu, bo jak już wspomniałam wcześniej, pomost między pierwszą a ostatnią częścią trylogii często jest wadliwy, ale trzeba go przejść, by mieć ogląd na cały cykl opowieści.

W pierścieniu ognia
Autor: Suzanne Collins
Wydawnictwo Media Rodzina, 2009
ISBN:978-83-7278-395-0
Wymiary:125 x 195 mm

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 26.10.2011 autor: indyvidualna)
Dział literatura
Tagi: igrzyska śmierci, kosogłos
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia