Nastoletnia Madison, córka hollywoodzkich celebrytów, trafia do piekła. Podobno wypaliła za dużo marihuany i kopnęła w kalendarz. Tak to bywa jak jest się dzieckiem ultraliberalnych rodziców z hipisowskim, rastafariańskim i punkowym rodowodem, którzy zachęcają córeczkę do eksperymentowania. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło, bo Madison zamiast wegetować w klatce spędza w piekielnej otchłani całkiem sympatyczne chwile.
Początkowo „Potępieni” przypominają nieco „Pigmeja” – ostatnią wydaną w Polsce książkę Palahniuka. Znów mamy nastoletnich bohaterów osadzonych w obcym środowisku oraz podobny patent, aby każdy rozdział rozpoczynać w ten sam sposób. Jednak to tylko pierwsze wrażenie, bo pomimo tych podobieństw i charakterystycznego stylu pisarza „Potępieni” są pewnym novum w dorobku Chucka. Oczywiście mamy tu parę pikantnych i nieco obscenicznych momentów, ale widać, że Palahniuk nieco spuścił z tonu i nie sili się już na szokowanie na siłę. I dobrze.
Książki o piekle mają taką zaletę, że każdy autor wymyśla je na nowo. Według Palahniuka kraina umarłych ma nietypową topografię. Wszelkie ludzkie odpady fizjologiczne tworzą w niej góry, rzeki i jeziora. Nie pachnie tam zbyt ładnie. Po podłożu walają się także masy tanich, niesmacznych słodyczy, a zamontowane gdzieniegdzie telebimy wyświetlają film „Angielski pacjent”. Brr…Obywatele piekła zmuszani są także do różnych niegodziwych zajęć – występują w internetowych filmach porno albo pracują w piekielnym… call center. Ciekawa wizja wiecznego potępienia.
Madison odsłania przed czytelnikami wszystkie aspekty piekła. Dziewczynka uwolniona z klatki przez punka Archera wraz z kilkoma młodocianymi towarzyszami niedoli wędruje przez piekielne krajobrazy wspominając swoje krótkie życie i spotykając na swojej drodze różne osobliwe postacie. Jednak „Potępieni” nie są powieścią drogi, gdyż podróż przez piekło jest tylko epizodem. W pewnym momencie, ni stąd ni zowąd, Madison ląduje w call center.
Jak każda książka Palahniuka tak też i „Potępieni” są kolejną okazją do krytyki amerykańskiego społeczeństwa. Tym razem główny ciężar spadł na hollywoodzkie gwiazdy, które bardziej zainteresowane są adoptowaniem egzotycznego potomstwa niż wychowywaniem swojego własnego. Hm… skąd my to znamy?
„Potępieni” to rozrywkowe, nieco kontrowersyjnie, ale dowcipne i refleksyjne dzieło. Fani Palahniuka będą zadowoleni, a biorąc pod uwagę, że polska premiera książki zbiegła się z amerykańską to wielbicieli jego prozy nie brakuje.
Chuck Palahniuk „Potępieni”
Wyd. Niebieska Studnia, Październik 2011
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |