Czy miłość może istnieć niezależnie od czasu i przestrzeni? Eric-Emmanuel Schmitt – w książce pt. „Moje życie z Mozartem” – udowadnia, że tak. Wspomniane dzieło stanowi niezwykłą autobiografię tego francuskiego pisarza. Niezwykłą, ponieważ ujętą w formę listów adresowanych do wybitnego austriackiego kompozytora. Nie jest to jednak monolog, lecz dialog. Komunikacja między mężczyznami z całą pewnością typowa nie jest: Schmitt mówi słowami, natomiast Mozart – dźwiękami.
Już na początku książki dowiadujemy się, że muzyka zmieniła życie naszego bohatera. Mając zaledwie piętnaście lat, planował on samobójstwo. Z niepokojem obserwował własne ciało, które zmieniało się wskutek dojrzewania. Był nieszczęśliwy, zmęczony życiem, owładnięty obsesją śmierci. (Nieodparcie nasuwa mi się skojarzenie z romantycznym „bólem istnienia”). Wtedy na ratunek przybył Mozart, a właściwie – jego muzyka. „(…) Nie opuszcza się świata, w którym można usłyszeć coś równie pięknego” – mówi pisarz, który doświadczył uzdrowienia właśnie poprzez piękno. Na kartach powieści Schmitt dzieli się z czytelnikami swoimi osobistymi interpretacjami utworów Mozarta. Te przemyślenia odsłaniają przed nami duszę wrażliwą na piękno muzyki czy szerzej – sztuki.
Sens życia i jego tragizm, miłość, Bóg, dzieciństwo, dojrzewanie… między innymi takie tematy porusza francuski filozof w książce pod tytułem „Moje życie z Mozartem”. Szuka odpowiedzi na trudne pytania, np.: „Jak napisać sztukę teatralną po Becketcie?”. Przyznam, że po lekturę sięgnęłam tylko i wyłącznie ze względu na nazwisko jej autora. Nie zawiodłam się. Tekst jest napisany z charakterystyczną dla Schmitta prostotą. Czasem bawi, czasem skłania do głębokich refleksji, czasem zasmuca. Pisarz przypomina, by nie ufać ślepo rozumowi, by nie słuchać muzyki „z lupą, słownikiem i kalkulatorem”. Jak zatem słuchać muzyki? Sercem. Kto pamięta ze szkoły: „Czucie i wiara silniej mówi do mnie/ Niż mędrca szkiełko i oko”?
Do książki dołączono płytę CD z wybranymi przez Erica-Emmanuela Schmitta fragmentami utworów Wolfganga Amadeusza Mozarta. W ten sposób pisarz dzieli się z nami muzyką artysty, którego kocha. „Czerwienię się na myśl, że kiedyś wstydziłem się Ciebie kochać” – przyznaje Schmitt. Zdaje się, że do pewnych uczuć czy postaw należy dorosnąć. Trzeba jednak zaznaczyć, że dla Francuza „kochać Mozarta” to także przenośnia, znacząca: kochać wszystko, co jest warte kochania.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |