Chyba każdy z was miał kiedyś szlaban typu: Nie wyjdziesz z domu, bo… i wtedy siedzieliście zamknięci w pokojach i nudziliście się niemiłosiernie, a w tym samym czasie wasi koledzy i koleżanki w najlepsze bawili się na podwórku.
Co wtedy czuliście? Wściekłość, żal, frustrację, a może wszystko na raz? Na pewno nie raz zdarzyło się wam okazywać te uczucia poprzez tupanie lub kopanie, co tylko się nawinęło, albo wrzeszczenie do rodziców, że ich nienawidzicie. Szlaban szlabanem, a jak wiadomo każdy szlaban kiedyś się kończy i z reguły już na drugi dzień mogliście szaleć po podwórku razem z kumplami ścigając się na rowerach albo grając w piłkę. Luke, główny bohater cyklu Dzieci Cienie nie ma aż tyle szczęścia. Dwunastoletni chłopiec ma dożywotni szlaban. Dlaczego? Ponieważ jest dzieckiem nadprogramowym, niedozwolonym w świecie stworzonym przez Haddix.
Autorka w swojej powieści zabiera czytelnika do antyutopijnego świata, nad którym majaczy widmo głodu z powodu nadmiernego przyrostu populacji. Co zrobić żeby zapobiec zbliżającej się klęsce? Odpowiedź jest prosta: wcielić w życie Prawo Populacyjne - chorą ustawę, która zabrania posiadania więcej niż dwójkę dzieci. Każde dziecko ponad limit ma być zlikwidowane. Drastyczne? Naturalnie, ale przecież jakoś trzeba ratować kurczące się zapasy wody i żywności oraz zapobiec wyginięcia ludzkości. Ale ludzie, jak na ludzi przystało, uwielbiają łamać zasady i każdego roku na planecie rodzi się pokolenie dzieci zakazanych zwanych trzecimi dziećmi.
Dzieciaki, które rodzą się w bogatych rodzinach są teoretycznie bezpieczne, ponieważ ich rodzice z łatwością mogą przekupić Policję Populacyjną. A co z ludźmi, którzy nie mają pieniędzy na łapówki lub fałszywe dowody tożsamości? Muszą ukrywać swoje pocieszy w najciemniejszych kątach domów.
Główny bohater powieści, dwunastoletni Luke Garner, miał pecha. Urodził się w rodzinie ubogich rolników żyjących na uboczu wielkiego miasta. Chłopiec ma kontakt tylko ze swoimi najbliższymi – rodzicami i dwójką starszych braci. Nie chodzi do szkoły, a większość czasu spędza na świeżym powietrzu spacerując po lesie lub pomagając ojcu i rodzeństwu w pracy w polu. Wszystko się zmienia, kiedy Rząd postanawia wyciąć las, aby na jego miejscu wybudować nowoczesne osiedle dla rodzin notabli. Dla Luke’a oznacza to jedno: ukrywanie się do końca życia na ciemnym, zakurzonym strychu i wieczną ostrożność, która jest gorsza od tortur. Wyobrażacie sobie? Nie możecie włączyć radia, obejrzeć telewizji ani nawet swobodnie iść do łazienki, bo przecież może was ktoś usłyszeć lub zobaczyć, a wtedy… Sami wiecie.
Luke z dnia na dzień jest w coraz gorszym stanie. Jego jedyną rozrywką jest czytanie po raz setny tych samych książek oraz obserwowanie domów nowych sąsiadów przez szpary w dachu strychu. Pewnego dnia życie dwunastolatka zmienia się diametralnie. W jednym z domów, podczas nieobecności gospodarzy, widzi jasnowłosą głowę innego trzeciego dziecka. Od tamtej pory jego jedynym celem w życiu jest dostanie się do domu sąsiadów i zaprzyjaźnienie się z nielegalnym dzieckiem notabli.
Kiedy pierwszy raz usłyszałam o cyklu Dzieci Cienie pomyślałam, że jest to coś podobnego do Igrzysk śmierci, którymi jeszcze rok temu tak chorobliwie się zachwycałam. Liczyłam na świetną, wciągającą lekturę i powiem wam, że wcale się nie zawiodłam. Wśród ukrytych i Wśród oszustów to dwa pierwsze tomy cyklu, które wydawnictwo Jaguar połączyło w jeden, pięknie wydany wolumin. Wydawnictwo lepiej postąpić nie mogło, bo gdybym miała czekać kolejne miesiące na drugą część to chyba wyszłabym ze skóry z ciekawości wrzeszczącej: co dalej?!
Haddix świetnie gra na emocjach czytelnika konstruując prostą, ale pouczającą fabułę, która zmusza do myślenia oraz zastanowienia się nad samym sobą. Dzieci Cienie to swoiste studium samotności i obraz osoby zaszczutej, niszczonej przez chore reguły wprowadzane przez spanikowanych, niemyślących logicznie ludzi, którzy jakimś dziwnym splotem okoliczności dorwali się do stołka władzy.
Bohaterowie? To czysta magia. Autorka niesamowicie nakreśliła obraz każdej z postaci nadając jej wyjątkowy charakter, własny sposób myślenia i działania, co sprawia, że bohaterowie są autentyczni i wiarygodni. Niemalże wyciągają dłonie z szeleszczących kart i wciągają czytelnika do ich wypełnionego strachem, złem i walką o przeżycie świata.
Czytelnik znajdzie w tej powieści dosłownie wszystko, co dobra powieść powinna mieć: intrygę, przygodę, walkę na śmierć i życie, wartką akcję przyprawiającą serce o galop, a płuca o łapczywe chwytanie uciekającego powietrza. Gwarantuję, że nie utrzymacie emocji na wodzy i od czasu do czasu w waszych oczach zalśnią łzy współczucia i złości, a główny bohater podbije wasze serca.
Osobiście nie mogę się doczekać kontynuacji, bo książka jest naprawdę warta polecenia, więc jeśli macie niewiele czasu to nawet nie bierzcie się za Dzieci Cienie. Dlaczego? Kiedy już wejdziecie do świata stworzonego przez autorkę wyjdziecie z niego dopiero, kiedy przeczytacie ostatnią stronę.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |