Jakub Wędrowycz to wyjątkowo barwna postać. Najlepszy cywilny egzorcysta w kraju, specjalista od wypędzania złych duchów i zjaw. Bimbrownik, pijak, kłusownik, biedak. Skończył tylko trzy klasy podstawówki, "jeszcze za cara". Niektórzy powiedzieliby, że to zwykły menel. Zazwyczaj prymitywny i głupkowaty, ma przebłyski niesamowitej inteligencji, sprytu i intuicji. A także sporo szczęścia.
Jakub mieszka we wsi Stary Majdan, zanurzony w przerysowanych przez autora polskich realiach. Wieś jest uboga, ludzie prości, a perspektyw brak. Polacy-którzy-potrafią, omijający często bezsensowne prawo, szydzący z policji i urzędników. I oczywiście pijący.
"Kroniki Jakuba Wędrowycza" to pierwszy z sześciu tomów opowiadań o egzorcyście-amatorze. Siódmy jest obecnie w przygotowaniu. "Kroniki.." składają się z piętnastu opowiadań.
Do czytania podeszłam ze sporą dozą sceptyzcyzmu. Po pierwszych kilku stronach moje mało optymistyczne przewidywania zaczęły się potwierdzać. Książka napisana jest potocznym językiem, który nie bardzo przypadł mi do gustu. Każde z opowiadań ma swobodną strukturę, a często brak jakiejkolwiek konkluzji czy morału. Wydaje się, że kolejne opowieści są ułożone w losowej kolejności, trudno połączyć je w spójną całość. Humor i żarty na niskim poziomie - bimber, pijactwo, alkoholowe omamy, a także brud, bieda i polowanie na psy, by później przygotować z nich obiad. Żenada.
Mam wrażenie, że "Kroniki Jakuba Wędrowycza" albo się uwielbia, albo uznaje za bezwartościową lekturę.
Mimo niechęci dobrnęłam do końca. Co ciekawe przy trzecim czy czwartym opowiadaniu lektura zaczęła sprawiać mi radość. Język przestał przeszkadzać, a żarty, choć nadal prymitywne, śmieszyły. Przestałam szukać sensu w przygodach głównego bohatera, a zaczęłam dobrze bawić się czytając o seriach nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, świecie ponurym i smutnym, który tylko wyobraźnia, wspomagana alkoholem jest w stanie uczynić znośnym. Sam Jakub stał się sympatyczny i bliski, mimo wielu wad. Być może przyzwyczaiłam się do specyficznego stylu Pilipiuka. A lekturę porównać można do żartu, który staje się śmieszny dopiero kiedy usłyszy się do po raz dziesiąty.
Co by o "Kronikach..." nie mówić, nie jest to lektura "głeboka". Polecam do poczytania w wolnym czasie, na wakacjach, dla rozrywki. Bo moim zdaniem niczego więcej nie można się w niej doszukać.
Wydawca: Fabryka Słów
Rok wydania: 2002
Liczba stron: 288
ISBN: 978-83-7574-556-6
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |