„Modliłem się o to, żeby złapać wysoką piłkę, a Bóg obdarzył mnie największym członkiem ze wszystkich” głosi cytat na okładce książki.
Murakami jak zwykle zaskakuje. Tym razem zabiera czytelników na spotkanie z Panem Żabą, który ratuje Tokio przed trzęsieniem ziemi, z młodym mężczyzną, którego biologicznym ojcem jest sam Bóg i z wieloma równie zagadkowymi postaciami. Prowadzi wąskimi ścieżkami wyobraźni i nieprawdopodobieństwa, które nieco zbliżają nas do odkrycia tajemnicy człowieczeństwa.
„Wszystkie boże dzieci tańczą” to zbiór sześciu krótkich opowiadań, wydany w Polsce w 2006 roku. Składają się na niego: „UFO ląduje w Kushiro”, „Krajobraz z żelazkiem”, „Wszystkie boże dzieci tańczą”, „Tajlandia”, „Pan żaba ratuje Tokio”, „Ciastka z miodem”.
Światy kreowane przez Murakamiego są niepowtarzalne. Rzeczywistość miesza się z wizjami, snami i wyobraźnią. Nie, to zupełnie inaczej. Fantazja jest nieodłączną częścią, drugą stroną rzeczywistości. Po prostu często o tym zapominamy.
Oniryczne wizje autora hipnotyzują i przyciągają. Wydaje się, że to, co nazywamy zwykle „realnością” jest dla niego jedynie wątłym odbiciem tego, co dzieje się w ludzkim wnętrzu.
We „Wszystkie boże dzieci tańczą” Murakami porusza problemy uniwersalne. Pisze o przyjaźni, dorastaniu, godzeniu się ze śmiercią oraz przeszłości, z którą trudno się rozliczyć. Każde opowiadanie jest inne, ale łączy je jeden motyw – trzęsienie ziemi w japońskim mieście Kobe. I chociaż bohaterowie tekstów są tak różni, wszyscy poszukują własnej tożsamości, mierzą się z lękami i dokonują swoistego podsumowania własnego życia.
Zbiór czytałam z dużą przyjemnością. Jedne teksty były lepsze, inne gorsze. Jednak w porównaniu z powieściami Murakamiego, jego opowiadania wypadają dość słabo. Jestem zdania, że ta krótka i oszczędna forma mu nie służy. Po lekturze miałam poczucie niedosytu. Dopiero zaczynałam zanurzać się w barwny świat stworzony przez autora, kiedy byłam z niego brutalnie wyrzucana. Dużo lepiej czytało mi się kilkusetstronicowe powieści, gdzie powoli poznajemy fantastyczną rzeczywistość.
„Wszystkie boże dzieci tańczą” uważam za jeden z gorszych utworów Murakamiego, które miałam okazję czytać. Co nie znaczy, że go nie polecam. Opowiadanie tytułowe oraz „Ciastka z miodem” są naprawdę dobre. Jednak jeśli to wasze pierwsze spotkanie z tym pisarzem, lepiej sięgnijcie po coś innego.
Wydawnictwo: Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA
Miejsce wydania: Warszawa
Rok wydania: 2006
Tłumaczenie: Anna Zielińska-Elliott
ISBN 83-7319-827-X (oprawa broszurowa)
ISBN 83-7319-973-X (oprawa twarda)
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |