Spokojna wioska gdzieś na końcu świata. Stado myślących owiec. Stado nieco mniej myślących ludzi. Wzajemne tajemnicze powiązania. I morderstwo. Kto zabił? Owce rozwiązujące zagadkę kryminalną – tego jeszcze nie było.
„Sprawiedliwość owiec” opisana jest jako „filozoficzna opowieśc kryminalna”. Połączenie tyleż niebanalne, co może właśnie przez tę niebanalność -pociągające. Kryminał mamy jak najbardziej: jest morderstwo, jest pytanie „kto zabił”, tajemnicze powiązania bohaterów, niewyjaśnione wątki. Zagadka, żeby było ciekawiej, rozwiązywana jest przez stado owiec zamordowanego pasterza. Ciekawe? Owszem. Dobrze się czyta. Owce są pocieszne. Zagadka od pierwszych stron wciąga. Gdzie filozofia? Owszem, owce ciągną dysputy na tematy typu „czym jest sprawiedliwość”, „kim jest Bóg”, „czy ludzie mają duszę”. Ale odpowiedzi? Szczerze mówiąc, to niekoniecznie to, czego się spodziewałam. Odpowiedzi są proste i na owczy rozum. Może właśnie o to chodzi? Czytelnik odnosi mimo wszystko wrażenie, że owce są dużo mądrzejsze od ludzi. A ich świat znacznie prostszy – może właśnie ten czynnik stanowi o ich mądrości?
Co dalej? Nie wiadomo. Przez wiele, wiele stron nic do siebie nie pasuje, nie wiadomo o czym bohaterowie rozmawiają, wątki zaczynają się mnożyć. Ale nie zniechęcamy się. Czytamy dalej. Wątpliwości rosną, pojawiają się nowe. Zagadka rozwiązuje się zupełnie niespodziewanie. I to w dośc absurdalny sposób. Być może owczy rozum dostrzega to, czego ludzki nie jest w stanie pojąć? No właśnie.
Sprawiedliwośc owiec została oddana. Filozofia owiec zaś jest prosta. Owce nie mają wątpliwości, co jest dobre, co złe. Dobre:jedzenie spanie, piękno świata i życie w stadzie. Problemami nie należy się zamartwiać. Wnikliwe oko dostrzeże też parę perełek. Największa otchłań znajduje się w nas samych. Niebezpieczny dla innych może być tylko ten, kto przestał być niebezpieczny dla samego siebie. I parę innych prostych prawd, które owcom wydają się oczywiste, a dla nas – być może też, ale na co dzień o tym nie myślimy.
A przy tym autorka wcale nie sili się na powagę. To nie jest owczy Paulo Coehlo. Oczywiste mądrości są takie z założenia. Wszak kto do nas przemawia ze stron powieści? Stado przemiłych owiec, których podstawową zaletą jest właśnie ich prostota. Powieść uczy pokory. I przypomina, że w pogoni za mądrością zapominamy, że czasem największym skarbem jest przyznanie, że nie wie się nic. Że jest coś na świecie poza nami, co jest czasem ważniejsze od nas samych. A ponadto raczy nas ogromną dawką humoru – zabawne dialogi, sytuacje, humor absurdu i nade wszystko urocze owce nie dadzą czytelnikowi odpocząć od śmiechu ani na chwilę.
Niezbyt zgrabne sformułowanie na okładce mające zachęcić do sięgnięcia po książkę „Wyrafinowana rozrywka najwyższej próby, ale i czysta rozrywka” - to jednak prawda. Polecam każdemu, kto lubi niebanalne połączenia, w tym przypadku – humoru, kryminału i szczypty filozofii.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |