Czy wierzycie z możliwość komunikowania się ze światem, którego istnienie wymyka się naszej percepcji? Czy zastanawialiście się kiedykolwiek nad tym, że zmarli próbują kontaktować się z nami, by udzielać nam rad i wskazówek służących poprawie jakości naszego życia, wyzbycia się negatywnych emocji, ustrzeżeniu się od popełnienia życiowych błędów?
James van Praagh, światowej sławy medium, jest o tym przekonany. Korzystając ze swego bogatego, ponad dwudziestopięcioletniego doświadczenia w komunikacji z duchami, przekazuje ich rady dotyczące przede wszystkim tego, jak zmienić siebie i swoje nastawienie do życia, by przynosiło ono satysfakcję i spełnienie. Udziela wskazówek, w jaki sposób radzić sobie z niekorzystnymi emocjami koncentrując się na problemie winy i żalu oraz ich niszczącym wpływie na ludzkie życie.
Kontakty ze światem nadprzyrodzonym pomagają dostrzec szerszą perspektywę, niedostrzegalną dla ludzkiego oka i ujrzeć pewne sprawy w nowym świetle; konsekwencją tego jest postrzeganie wszelkich życiowych doświadczeń, również tych dramatycznych, nie w kategorii ostatecznego nieszczęścia, ale jako początku nowych możliwości, lekcję duchowego rozwoju, która może przynieść nam jakąś korzyść.
Według autora niezbędne do zrozumienia istoty życia jest wyzbycie się poczucia winy i wyrzutów sumienia za to, co zrobiliśmy lub czego zaniechaliśmy, obarczania winą siebie oraz innych, tęsknoty i żalu za zaprzepaszczonymi szansami, zrzucania odpowiedzialności za życiowe niepowodzenia, które kształtują negatywny bagaż emocjonalny i stosunek do życia blokujący nasz duchowy rozwój oraz zatruwający naszą egzystencję. Van Praagh szczegółowo omawia kwestie winy i żalu popierając je licznymi przykładami z długoletniej praktyki medium. Uświadamia, że sednem pomocy z zaświatów są wskazówki, dzięki którym możemy naprawić błędy, przekuć złe doświadczenia w coś pozytywnego, przerwać zaklęty krąg niszczących uczuć i emocji. Kluczem do tego jest przebaczenie, umiejętność wybaczania błędów sobie oraz akceptowania drugiego człowieka jako kogoś, kto ma prawo je popełniać.
Równie ważne jak przebaczenie jest wzięcie odpowiedzialności za swoje myśli i czyny oraz ich konsekwencje, czyli zaprzestanie obwiniania innych za swoje życiowe porażki.
Autor porusza także kwestię karmy, objaśnia jej specyfikę, wyjaśnia, czemu służy medytacja; przede wszystkim jednak koncentruje się na odpowiedzi na pytanie, jak dobrze przeżyć własne życie i w jaki sposób osiągnąć spełnienie.
"Niedokończone sprawy" pozwalają spojrzeć na życie z zupełnie nowej perspektywy, dostrzec sens i cel nawet w najbardziej beznadziejnej sytuacji, wskazują kierunek, w którym powinniśmy podążać, by poprawić swoje relacje z otoczeniem, zaakceptować siebie i wyciągnąć naukę z każdego życiowego doświadczenia. W niełatwym dziele zrozumienia istoty życia wspierać nas ma troskliwa interwencja z zaświatów.
Przyznam, że to kusząca i bardzo atrakcyjna ewentualność; niweluje strach przed śmiercią, pomaga uporać się z negatywnymi przeżyciami i emocjami, czyni człowieka kowalem swego losu, nad którym czuwają duchy pragnące tylko jego dobra, niesie nadzieję i otuchę.
Czy wierzę, że to wszystko jest możliwe?
Bardzo chciałabym, jednak w praktyce nie jest to przecież takie proste, jak uważa autor. Pomijając kontrowersyjną dla niektórych kwestię kontaktowania się z duchami zmarłych, trudno bez pomocy psychoterapii skierować swoje życie na pożądane tory, zmienić diametralnie swoje nastawienie, zrzucić bagaż emocjonalny hodowany długie lata. Niemniej jednak podoba mi się przekonanie, z jakim autor opowiada o nieodgadnionym sensie każdego życiowego doświadczenia, nawet tego tragicznego, oraz perspektywie pozostawania pod troskliwą, choć niewidoczną opieką gości z zaświatów. Jest to zdecydowanie krzepiące i niosące pociechę odczucie.
Jestem pod wrażeniem sugestywności lektury i choć kilka kwestii nie budzi mego przekonania, pozostaje niejasnych bądź też nie przemawia do mnie, polecam ją każdemu, kto znalazł się na życiowym zakręcie. Być może ta książka wskaże mu właściwą drogę.
Niedokończone sprawy. Czego śmierć może nas nauczyć o życiu
James van Praagh
Wydawnictwo: Studio Astropsychologii , październik 2010
ISBN: 978-83-7377-426-1
Liczba stron: 248
Wymiary: 145 x 205 mm
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |