Carlos Ruiz Zafon, „Książę Mgły”
„ Książę Mgły” to pierwsza opublikowana powieść Zafona, wydana oryginalnie jako książka dla młodzieży, choć, jak sam autor wyznaje w przedmowie, chciał aby ta historia, jak i inne, późniejsze jego powieści, była czytana przez wszystkich czytelników: zarówno przez młodszych, dojrzałych jak i najstarszych odbiorców literatury.
Sięgnęłam po tę pozycję bo przyciągneło mnie nazwisko autora. Znam inne jego książki i mimo nie zawsze przychylnych opinii krytyków o twórczości Zafona, ja pozostaję pod jej urokiem. Nie można odmówić Zafonowi niezwykłego talentu w tworzeniu sugestywnych obrazów swoich historii; czytelnik czuje się od pierwszych stron całkowicie zanurzony w fabułę, nawet jeśli nie jest ona jakaś wyjątkowo ambitna, skomplikowana czy wymyślna.
„Książę Mgły” to króciutka powieść, jednak znajdziemy w niej wszystko, co w innych książkach Zafona – tajemnice, przyjaźń, miłość, a nade wszystko lekkość pióra i łatwość tworzenia atmosfery. Książkę przyjemnie się czyta, choć trzeba przyznać, że zawarta w niej historia nie jest wyjątkowo przekonująca dla dorosłych odbiorców, można ją traktować ( i chyba trzeba) jako rodzaj baśni o magii, książkę fantasy dla młodzieży, ale jeśli przymkniemy na to oko, to pozostanie kawałek całkiem dobrej literatury.
Głównym bohaterem „Księcia Mgły” jest nastolatek Max ( domyślamy się, że około 13 – letni), który w czasie wojny przeprowadza się z rodzicami i rodzeństwem na odległą wioskę, by tam spędzić niebezpieczne lata wojny.
Już od samego początku pojawiają się pierwsze niepokojące i intrygujące czytelnika elementy, jak kot, którego młodsza z sióstr zabiera do domu, a który wzbudza dziwne przeczucia u Maxa i jego starszej siostry, zegar na stacji, który się cofa, tajemniczy ogród zatopiony we mgle z dziwnymi posągami, który znajduje się tuż obok sypialni chłopca. Warto wspomnieć, że rodzina Maxa wprowadza się do domu, w którym niegdyś mieszkała rodzina Fleischmannów. Według opowieści miejscowych, wyprowadzili się stamtąd po śmierci syna, Jacoba, który się utopił. To wszystko sprawia, że od początku czujemy, że coś się na pewno sie wydarzy. Dodatkowo Max zaprzyjaźnia się z miejscowym chłopcem, Rolandem, który oprócz pokazania mu miasteczka i okolic, zabiera go na nurkowanie do zatopionego wraku statku „Orfeusz”.
Od tej pory Maxowi i jego najbliższym przytrafiają się niepokojące wypadki; karty tajemnicy zostają pomału odkrywane, by w końcu ukazać dramatyczną prawdę. A ta prowadzi do tragicznego końca.
Powieść można interpretować jako historię o dojrzewaniu, o stracie, o tym, że prawda świata dorosłych bywa bolesna, a skutki nieuchronnie tragiczne. Kończy się „przygoda” i kończy się jednocześnie jakiś etap w życiu młodych ludzi; przeżyli coś, co ich wzbogaciło, ale jednocześnie coś ważnego odebrało; czegoś nauczyło, ale lekcja była wyjątkowo trudna.
Ku mojemu zdziwieniu historia nie ma happy endu, ale musze przyznać, że powieść chyba na tym zyskuje; dzięki temu historia robi się ciekawsza i mimo całej magii i czarów, bardziej wiarygodna i prawdziwa.
Bohaterami są nastolatkowie i myślę, że najwdzięczniejszą grupą odbiorców będą właśnie czytelnicy w takim wieku; mogą się identyfikować z postaciami, emocje bohaterów i sposób przeżywania są im bliskie: pierwsza miłość, fascynacja tajemnicą, starymi opuszczonymi domami, przekręcającymi się samoistnie kluczami w drzwiach, opuszczone cmentarze. Dla dorosłych czytelników może nie być to ani tak poruszające, ani tym bardziej straszne czy trzymające w napięciu, jednak książkę czyta się przyjemnie i z zainteresowaniem. Ma zgrabnie skonstruowaną, przemyślaną fabułę. Zafon twierdzi, że napisał książkę, jaką sam by chciał przeczytać będąc nastolatkiem, i chyba dotknął sedna. Tę książkę trzeba czytać jak książkę dla nastolatków. Ja jednak polecam ją wszystkim tym, którzy lubią twórczość Zafona.
Wydawnictwo MUZA 2010, 197 stron, okładka miękka
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |