Agnieszka Gil
Herbata z jaśminem

Herbata – parujący, pity przeważnie z ulubionego kubka napój o smakowitej, przynajmniej dla mnie, barwie. Często „doprawiana” kilkoma kroplami soku z cytryny, kilkoma łyżeczkami soku malinowego, konfiturą, miodem, mlekiem czy dwiema kostkami iskrzącego się cukru. Istnieje kilka rodzajów herbat: czarna, czerwona, zielona, żółta, biała, niebieska i aromatyzowana. Można wybierać, przebierać, a po powrocie do domu zaparzyć, odpowiednio doprawić i cieszyć się smakiem oraz aromatem, a przy okazji rozgrzać się w chłodne popołudnie czy wieczór.
Tak, jestem uzależniona od herbaty i nie rozumiem popularności kawy z tym jej odpychającym zapachem oraz kolorem rozpuszczonej smoły. Herbatą rozpoczynam każdy dzień. Pijam kilka kubków dziennie, a podczas zakupów uwielbiam postać przed olbrzymią półką z herbatami i pooglądać kolorowe, pachnące opakowania z których sączy się słabiutki aromat mojego ulubionego napoju. Herbata to moje remedium na ból brzucha, na zły humor, stres, czy zmęczenie. Podsumowując, jest lekiem na każde zło. No prawie każde.
Jako wielka wielbicielka tego uwielbianego przez Brytyjczyków naparu nie mogłam sobie odmówić zajrzenia do powieści Agnieszki Gil pod intrygującym tytułem "Herbata z jaśminem" - tak, z powodu tego jednego słówka. Swoim zwyczajem zaparzyłam torebkę białej herbaty (ostatnio się w niej rozsmakowałam), włączyłam czytnik e-booków i zabrałam się do lektury.

Główną bohaterką powieści jest niejaka Martyna Kruk, zwana przez wszystkich Kurą. Dziewczyna posiada wadę wymowy, szopę farbowanych na czarno włosów, makijaż w barwach sadzy i ciężkie glany oraz oblicze buntowniczki wrzeszczące: „Nie podchodź, bo zagryzę”. Dziewczę z pozoru ciekawe, niebrzydkie i intrygujące w dodatku skrywające wstydliwą tajemnicę czyhającą za odrapanymi drzwiami mieszkania. Panna buntowniczka nie mogłaby być buntowniczką, gdyby nie najlepsza przyjaciółka, która straciła dziewictwo po pijaku oraz rzesza chłopaków, konkretnie dwóch, a ogólnie trzech (ten ostatni do wygadania się), którzy prześcigają się w zaimponowaniu rozkapryszonej księżniczce. Pierwszy z nich to kulturalny, uroczy i nieco gapowaty Grzegorz zakochany w Kurze po uszy. Swoją miłość próbuje udowodnić już na pierwszych kartach powieści oraz Leon, romantyczny książę z bajki, który zabiera Kurę na magiczne wycieczki po Wrocławiu. Znak szczególny naszego romantyka to długi, stylowy czarny płaszcz. Trzeci pseudo adorator to niejaki Maciek – student zaocznych studiów i stróż klubu kajakowego, który po jakimś czasie staje się „przyjacielem od herbaty” irytującej Martynki. Jak to wszystko się potoczy? Jaką tajemnicę skrywa Kura? Komu uda się skraść serce panienki buntowniczki? Tego wszystkiego i jeszcze więcej dowiecie się sięgając po "Herbatę z jaśminem" Gil.

Sięgając po powieść Agnieszki Gil spodziewałam się lekkiej opowiastki dla nastolatek, a zamiast tego dostałam książkę o rozkapryszonej, niekochanej przez rodziców pozerce i zazdrośnicy, która problemy w domu maskuje wiecznie naburmuszoną miną, prychaniem i pogardliwym wzruszaniem ramionami. Nie gardzi też alkoholem (trzy puszki piwka to dla niej pikuś) i papierosami, które z upodobaniem pali w środkach komunikacji miejskiej. Kura wkurza i irytuje, z każdą stroną coraz bardziej. Powiecie: ona ma problemy, więc to normalne zachowanie. Normalne? Granie na dwa czy może trzy fronty to normalne zachowanie? Zawalanie szkoły, wagary i palenie w tramwaju jest normalne? A może normalne jest to, że jednym z życiowych celów panny Kruk jest stracenie dziewictwa? Hmm, tak, to typowe i normalne zachowanie siedemnastoletniej dziewczyny, która z umiłowaniem nosi glany, bo to podkreśla jej buntowniczość i przy okazji czyni ją tajemniczą i pociągającą dziewoją, która z ironicznym uśmieszkiem na bladych usteczkach niszczy serca swoich adoratorów, a szczególnie jednego, któremu na niej zależy.
Reszta bohaterów to osobowości ściągnięte ze stereotypów: Grzegorz to kulturalna, ułożona, wychuchana przez rodziców i lekko nieśmiała ciamajda, która z przesadą ukazuje swoje uczucia. Leon to tajemniczy romantyk z morzem niezwykłych pomysłów na minutę, jednak owe pomysły Kurze nie imponują. Raczej nudzą, a jedyne o czym myśli i na co żali się swojej przyjaciółce, Kornelii to fakt, że chłopak w czarnym płaszczu jej nie dotyka.

Akcji w tej książce nie ma, a przynajmniej ja jej nie widzę. Dziewczyna lawiruje od jednego chłopaka do drugiego, żeby po wszystkim wrócić do znienawidzonego domu pachnącego alkoholem, zamknąć się w pokoju i podglądać szczęśliwą rodzinę z naprzeciwka i po cichu karmić zazdrością swoją rozkwitającą nienawiść. Jedyne co mnie urzekło w tej powieści to magiczne opisy Wrocławia, których w książce jest pełno i przenoszą one czytelnika na urokliwe uliczki prowadzące do niesamowitych miejsc. Reszta odpycha, a szczególnie postać Kury, której nie zdołałam polubić i już nie polubię.

Książki nie polecam, ani nie odradzam, bo młodsze czytelniczki być może znajdą w niej coś czego szukają w powieściach dla młodzieży, czyli romantycznych bohaterów takich jak Leon i prawdziwej miłości, którą emanuje Grzesiek. Niestety, "Herbata z jaśminem" nie była dla mnie i „wypiłam” ją raczej z niesmakiem, ale niektórym z was może ona przypaść do gustu.

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 15.09.2012 autor: indyvidualna)
Dział literatura
Tagi: herbata z jaśminem, Agnieszka Gil, Literatura młodzieżowa,
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia