Wreszcie przyszła pora na lekturę bodaj najbardziej znanej powieści Philippy Gregory - której popularności przysporzyła udana ekranizacja z Natalie Portman i Scarlett Johansson w rolach głównych - czyli "Kochanic króla".
Tytułowe bohaterki to rzecz jasna dwie siostry, potomkinie możnych rodów Howardów i Boleynów: Anna i jej młodsza siostra Maria, rywalizujące o względy króla Henryka VIII Tudora. Losy dziewcząt, które od dzieciństwa konkurowały ze sobą na każdym polu: o uwagę rodziców, przychylność rodu, pozycję na dworze królewskim, wreszcie o uczucie króla Anglii, bardzo ze sobą zżytych, połączonych uczuciem miłości - nienawiści, potoczyły się zupełnie inaczej - choć obie stały się zakładniczkami wygórowanych ambicji i żądzy władzy własnej familii trzymanej żelazną ręką przez wyrachowanego i bezwzględnego wuja Tomasza Howarda i połączyła je królewska alkowa, każda z nich w końcu bierze swój los we własne ręce - z jakże odmiennym skutkiem! Ich długoletniej rywalizacji kres położyła dopiero śmierć Anny na szafocie.
I to właśnie historię triumfu i upadku Anny Boleyn obserwuje czytelnik oczami jej młodszej siostry Marii - byłej królewskiej faworyty, matki dwójki nieślubnych dzieci Henryka VIII, która straciła swoje miejsce u boku i w sercu króla na jej rzecz, lecz to właśnie ona wyszła zwycięsko, podczas gdy cały ród poniósł klęskę stając się celem gniewu i zemsty zdradzonego króla.
Na dworze królewskim nie dzieje się najlepiej: starzejąca się królowa Katarzyna Aragońska najwyraźniej nie jest w stanie dać Anglii następcy tronu i popada w niełaskę u Henryka. Tomasz Howard, głowa potężnego i ambitnego rodu, postanawia wykorzystać nadarzającą się okazję i podsuwa wciąż młodzieńczemu królowi jedną ze swych siostrzenic, młodziutką Marię Boleyn w nadziei na płynące z takiego związku przywileje, zaszczyty i bogactwo. Nie przeszkadza mu fakt, że Maria od dwóch lat jest żoną królewskiego dworzanina Wilhelma Careya, który dla dobra sprawy zostaje bezpardonowo odsunięty na boczny tor.
Henryk bez pamięci zakochuje się w pięknej Boleynównie i czyni ją swą kochanką obdarzając zaszczytami cały ród. Maria nie ma odwagi przeciwstawić się woli wuja i choć niezwykle pochlebia jej zainteresowanie króla (wierzy nawet, że jest w nim zakochana) oraz poczucie triumfu względem siostry, ma na tyle przyzwoitości, by czuć wstyd i litować się nad losem odrzuconej dumnej królowej. Nie potrafi jednak przykuć na dłużej królewskiej uwagi, z biegiem czasu zaczyna ją męczyć egoizm i chwiejność emocjonalna Henryka, a także blichtr i miałkość dworskiego życia; nieoczekiwanie spokój i radość znajduje na wsi, w rodowej siedzibie Howardów, Hever, gdzie raz do roku wolno jej odwiedzać ukochane dzieci, Katarzynę i Henryka.
Widząc gasnące zainteresowanie króla dotychczasową faworytą, Howard podsuwa mu drugą siostrzenicę, nie mniej urodziwą niż Maria, ale za to bardziej błyskotliwą i ambitną Annę, która pragnie zająć nie tylko miejsce siostry, ale samej Katarzyny Aragońskiej.
Odrzucona Maria, po latach bycia jedynie pionkiem w grze własnej rodziny, zmuszonej do rezygnacji z własnych pragnień i osobistego szczęścia, odkrywa nagle, czym jest prawdziwe uczucie i postanawia o nie zawalczyć. Przeciwstawiając się rozkazom rodziny ma odwagę iść za głosem serca - i odnosi zwycięstwo, w przeciwieństwie do swego nieszczęsnego rodzeństwa, które kończy na szafocie z piętnem zdrady stanu.
Cóż mogę rzec... po raz kolejny Philippa Gregory stanęła na wysokości zadania po mistrzowsku łącząc historyczne fakty z literacką fikcją opartą jednakże na rzetelnej i dogłębnej znajomości realiów epoki i ludzkiej natury. Proza autorki nieodmiennie wzbudza mój zachwyt i fascynuje od pierwszej strony pozwalając zatracić się bez reszty w fabule powieści. Gregory przemawia do czytelnika obrazami, które pojawiają się w naszej wyobraźni bez żadnych przeszkód wraz z szelestem dworskich sukien, pierwszymi taktami wolty, szczękiem turniejowych zbroi, odgłosami uczty czy wrzawą polowania. Przed naszymi oczami rozgrywa się barwny, przebogaty spektakl ukazujący blaski i cienie dworskiego życia, bezpardonowej walki o władzę, politycznych i religijnych konfliktów, intryg i spisków stanowiących tło zaciętej siostrzanej rywalizacji między Anną a Marią. W wizji autorki charaktery Boleynówien różnią się od siebie dość zasadniczo; Anna jest chorobliwie wręcz ambitna, błyskotliwa, a zarazem wyrachowana, mściwa i bezwzględna i nawet przez moment nie wzbudza naszej sympatii. Maria wypada przy niej jako istny wzór cnót: jest bardziej łagodna potrafi obdarzyć prawdziwą, bezwarunkową miłością, znaleźć szczęście i zadowolenie w prostych, zwyczajnych rzeczach: miłości mężczyzny, dzieci, spokojnym życiu na wsi. Obie jednak są zdolne do zdrady i zemsty, obie mają grzechy na sumieniu - ale tylko jedną z nich dręczą wątpliwości i skrupuły. Druga mimo upływu setek lat wciąż fascynuje i intryguje kolejne pokolenia...
Losy sióstr nabierają znaczenia także w szerszym kontekście; to znakomity portret kobiet w XVI - wiecznej Anglii, które niezależnie od pozycji społecznej nie mają nic do powiedzenia w kwestii własnej przyszłości, są jedynie pionkami w politycznej grze prowadzonej przez ich ambitne, żądne władzy i zaszczytów rodziny, za nic mające ich uczucia i pragnienia. Zarówno Anna, jak i Maria - choć różnymi drogami i na różne sposoby - zdeterminowane są wziąć swój los we własne ręce, zawalczyć o własną przyszłość, własne szczęście. Niestety, w świecie, którym rządzą bezwzględni i ambitni mężczyźni, taka samowola nie zawsze kończy się dobrze...
"Kochanice króla" to porywająca historia dramatycznych losów dwóch sióstr uwikłanych w bezpardonową walkę o władzę; walkę o najwyższą stawkę i za wszelką cenę. Wyraziste, pełne życia, nakreślone z charakterem postaci bohaterów, dynamiczna narracja i fabuła sugestywnie oddająca klimat epoki, rozpoczynająca się i kończąca uderzeniem katowskiego topora działają na wyobraźnię i zmysły czytelnika z wielką siłą, przykuwają uwagę i wciągają do tego stopnia, że nawet znając historię Anglii śledzimy z zapartym tchem przesądzone przecież losy bohaterów łudząc się, że potoczą się zupełnie inaczej, może mniej tragicznie?
Pozostając po urokiem prozy Philippy Gregory - rzetelnej, a zarazem fantazyjnej jak zawsze - gorąco polecam czytelnikom lekturę "Kochanic króla" - moim zdaniem powieści ani lepszej, ani gorszej od pozostałych części cyklu Tudorowskiego, a po prostu wyjątkowej, jak wszystkie książki lekkiego, niezrównanego pióra autorki.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |