Anna Szczęsna
Pan wróż

Pech – jednych prześladuje, innych tylko delikatnie dotyka. Jedni uważają, że nie ma czegoś takiego jak pech. Uważają, że są to, albo samosprawdzające się przepowiednie, albo zwykły zbieg przykrych okoliczności; dla innych pech to wyjątkowo złośliwy i kapryśny upadły anioł, który tylko czeka na dogodny moment, żeby dać człowiekowi prztyczka w nos lub pokazać mu rozdwojony język w geście kpiny.
Właśnie wczoraj dostałam takiego właśnie prztyczka. Biegnąc przez miasto z wywalonym ozorem i przyciskając do piersi stos książek miałam wielką nadzieję zdążyć na wcześniejszy autobus jadący do mojej dzielnicy. Już widziałam jego czerwony tyłek i jarzący się cytrynowym blaskiem numer linii. Już dobiegałam do drzwi, gdy nagle zamknęły się one z sykiem, silnik zawył głośno i autobus odjechał, a ja zostałam na chodniku zmarznięta, ‘zazipana’ i wściekła. Autobus odjechał minutę przed czasem. Pech, a może złośliwość kierowcy? Może fakt, że mój anioł stróż po prostu w tym momencie na chwilkę przymknął swoje piękne oczy lub odwrócił głowę, bo coś innego przyciągnęło jego uwagę? Czy wierzycie, że pech dotyka nas wtedy, kiedy nasi aniołowie na momencik tracą nas z oczu?
Główna bohaterka mikropowieści Anny Szczęsnej, w to nie wierzyła. Do czasu.

Ada miała wszystko: kochanego mężczyznę, urocze mieszkanie i ukochaną kotkę Kamikaze, jednak pewnego dnia to wszystko się zmieniło. Miłość jej życia odeszła od niej do jej najlepszej przyjaciółki, zaś Kamikaze, która mimo swojego trudnego, kociego charakterku, popełniła samobójstwo skacząc „na główkę’ z szafy na kolorowy dywan. Poza tymi przykrościami dziewczyna potyka się na prostej drodze i zaczyna mieć poważne problemy w pracy. Zrozpaczona i zmęczona przykrymi wypadkami Ada w akcie desperacji postanawia poszukać odpowiedzi na rozpaczliwe „dlaczego tak?” i decyduje się na wizytę u wróżki Elwiry, która nie jest wróżką, a wróżem o sympatycznej ksywce Durszlak. To on uświadamia rudowłosej dziewczynie, że opuścił ją jej anioł stróż i stąd jej problemy, kłopoty i niepowodzenia. Ada, jako, że w te skrzydlate istoty nie wierzy wyśmiewa wróża i opuszcza jego zapuszczone lokum, a wracając do domu układa w głowie plan krwawej zemsty na swojej pięknej, dystyngowanej i eleganckiej przyjaciółce, która zabrała jej ukochanego mężczyznę.
Jak zakończy się ta historia? Czy Durszlak nakłoni Adę do poszukiwania zaginionej zguby? Czym zajmuje się Śmierć po godzinach? Co się dzieje z nieszczęśnikami, którzy stracili swoich stróżów? Jak wygląda anioł Szczęsnej?
Tego wszystkiego dowiecie się z lektury "Pana wróża".

Tak naprawdę to po mikropowieści Szczęsnej spodziewałam się historii podobnej do "Tam, gdzie spadają anioły" Terakowskiej, którą wprost uwielbiam. Jednak zamiast ckliwej historyjki o ciężko chorej dziewczynce szukającej swojego skrzydlatego dostałam świetne opowiadanie o przygodach nieco zwariowanej Ady i Durszlaka, który odziedziczył dar jasnowidzenia po swojej zmarłej matce, która, jak to na mieszkającą duszę w piekle przystało, miesza się w sprawy syna i jego „podopiecznej”.

Język tej mikropowieści jest prosty, a styl autorki – lekki i przyjemny w odbiorze. Jako, że jest to dłuższe opowiadanie Szczęsna zbytnio nie skupia się na szczegółowych opisach, a głównie na świetnie skonstruowanej akcji i niebanalnych bohaterach, którzy oprócz swoich niezwykłych przymiotów posiadają także poczucie humoru, cięte języki i, co niektórzy, ironiczny sposób bycia. Nie sposób ich nie lubić, ba, ich można tylko pokochać ze wszystkimi zaletami i wadami.

Podczas czytania "Pana wróża" bawiłam się przednio, a samo opowiadanie ma tylko jedną, ale za to bardzo poważną wadę: jest stanowczo za krótkie. Zanim się spostrzegłam musiałam pożegnać się z Adą, wróżem i magicznym Toruniem, bo to właśnie w tym mieście rozgrywa się akcja "Pana wróża".

Jeśli więc macie chwilkę i ochotę na wciągającą, zabawną, momentami przerażającą i dość drastyczną opowieść o tym, co może przydarzyć się człowiekowi, gdy ten traci swojego niebiańskiego opiekuna to serdecznie zapraszam do lektury mikropowieści Anny Szczęsnej.

Nie pożałujecie, gwarantuję.

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 10.11.2012 autor: indyvidualna)
Dział literatura
Tagi: Pan wróż, Anna Szczęsna, anioł stróż, Toruń, mikropowieść
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia