„Ludzie ludziom zgotowali ten los”. Hasło, które weszło w obieg życia publicznego i stało się niemal wywoławczym sloganem na temat Holocaustu, Hanna Krall wypowiedziała w „Medalionach” z ogromnym żalem, rozpaczą, niezrozumieniem. Narracje (czy antynarracje, literaturoznawcy wysnuli tezę, iż pisanie po Zagładzie jest niemożliwe, można jedynie podjąć próby, znikomie oddać ślad tamtych doświadczeń) które dotyczą obozów koncentracyjnych powlekane są ogromnym balastem nadludzkiego cierpienia, okrucieństwa, dramatyzmu, przedstawiają najczarniejszą otchłań istnienia ku śmierci. „Raj pośrodku piekła” czyli biografia Alicji Herz-Sommer, spisana przez Melisę Muller oraz Reinharda Piechockiego, nie jest historią o tak ogromnym ciężarze degradacji. O dziwo, główna jej bohaterka, czeska pianistka- Alicja- choć nie potrafi pojąc rzeczy, które się dookoła dzieją- pozostaje osobą pełną wiary, nadziei i zdeterminowania, by żyć.
Rodzi się pytanie, jak można normalnie żyć w otchłani piekła, jakim był obóz koncentracyjny w Theresienadt, do którego Alicja została deportowana wraz z mężem Leopoldem Sommerem oraz synem Rafaelem. Otóż można tylko wtedy, gdy otoczy się egzystencję bezpieczną powłoką świata emocji, sztuki piękna i sensu istnienia, a mianowicie muzyką. Zanim Alicja znalazła się w obozie, na pożegnanie usłyszała od matki słowa „Ćwicz dwadzieścia cztery etiudy, to cię uratuje”. Chopin, artysta trudny, który dla pianistki z Pragi od zawsze był wyzwaniem niespełnionym, stał się muzycznym celem obozowym. Odtąd codziennie ćwiczyła jego kompozycje.
Warto dodać, iż Alicja traktowana była specyficznie w Theresienadt. Jej zdolności muzyczne zostały docenione przez Niemców, którzy wykorzystali talent Alicji i zaangażowali ją do dawania koncertów na terenie więzienia. Alicja popchnęła również syna w przestrzeń sztuki, zapisała go do grupy teatralnej działającej w obozie, tym samym, Rafael, podobnie jak matka, zatopił się w świat artyzmu. Wspólne próby, akompaniowanie matki synowi, śpiewy i recytowanie wierszy, pozwoliły przetrwać. Jak wspominał, nieżyjący już, Rafael Sommer: „ Nawet w najciemniejszych dniach dwudziestego wieku zdarzały się cuda. Pośrodku piekła moja matka stworzyła dla mnie rajski ogród. Otoczyła mnie mocną ścianą z miłości i dała mi takie bezpieczeństwo, że nie mogłem w naszym życiu dostrzec niczego nadzwyczajnego i patrząc wstecz, mogę powiedzieć z czystym sumieniem, że moje dzieciństwo było cudownie szczęśliwe”. Matka przeżyła swojego syna, który zmarł w 2001 roku na atak serca. To doświadczenie okazało się najboleśniejszym w jej życiu. Dzisiaj powiada sobie, że Rafaelowi dane było spełnione i bogate życie, oraz, że oszczędzone były mu podłe plagi starości.
Na koniec oddajmy głos samej Alicji, najstarszemu żyjącemu świadkowi Holocaustu: „Moją właściwą ojczyzną była muzyka (…)Muzyka obdarzyła mnie przez całe życie głębokimi przyjaźniami. Do dzisiaj prawie codziennie ktoś mnie odwiedza(…) Przede wszystkim zawdzięczam muzyce ten przywilej, że i dziś jeszcze w wieku prawie stu ośmiu lat, mogę rozmawiać i śmiać się z ludźmi z całego świata. To mnie uszczęśliwia”. W wywiadach Alicja nieustannie powtarza zdanie: „Świat jest piękny. Ludzie są piękni”. Oczy ma nakierowane zawsze ku życiu i ku ludziom. Zdaje sobie doskonale sprawę, iż świat jest skonstruowany binarnie:, dwubiegunowo, od zawsze istnieje zło i dobro. Jej wyborem jest dobro. Doszukuje się go w codzienności, ono zawsze jest na pierwszym planie. Świadectwo Alicji daje nam piękną lekcję jak żyć.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |