Przez ostatnie tygodnie anioły stały mi się wyjątkowo bliskie, a wszystko przez pisanie pracy naukowej, której połowę poświęciłam właśnie bożym posłańcom.
Według teologów są to byty bezcielesne. Nie posiadają płci, wolnej woli i uczuć. Przypominają nieco marionetki w rękach Boga – to On wyznacza im zadania do wypełnienia i posyła tam, gdzie są akurat najbardziej potrzebne. Jednak jak boży posłaniec może nie mieć ciała i płci? Ludzka wyobraźnia to genialne „urządzenie”, które potrafi tworzyć przepiękne obrazy w tym obraz anioła. Stereotypowy skrzydlaty to złotowłosy młodzieniec o pięknych oczach, delikatnej twarzy, dobrotliwym uśmiechu i parze cudownych skrzydeł. Zawsze odziany w białą bądź kremową szatę. Jednak ten obraz ludziom nie wystarczył i poczęli tworzyć nowe teorie dotyczące skrzydlatych mieszkańców nieba. Wkrótce potem anielskie istoty zaczęły rozkwitać na kartach powieści i w strofach wierszy. Ludzie pióra podarowali im płeć, uczucia, wolną wolę, intrygujący często nieco demoniczny wygląd, problemy i zmartwienia, a także ciekawość podobną do ciekawości małych dzieci. Tak oto umarł mit anielskości.
Ostatnimi czasy „moda na anioła” w literaturze rośnie w siłę, a półki z książkami dla młodzieży uginają się pod ciężarem historii o dobrych oraz mrocznych skrzydlatych zakochanych po uszy w śmiertelnikach lub śmiertelniczkach. Być może niektórym z was ten motyw się już przejadł, ale nie mnie i właśnie to zamiłowanie do oswojonych skrzydlatych popchnęło mnie do sięgnięcia po debiut młodej pisarki, Agnieszki Łaski, pod tytułem "Magiczna tajemnica".
Bohaterkami tej króciutkiej powieści są dwie młodziutkie anielice – Aurora oraz Iskra, które dopiero wkraczają w rolę „aniołów stróżów na pełnym etacie”. Jednak to nie przeszkadza pięknej królowej niebieskiego stada wyznaczyć im karkołomną misję, a mianowicie ochronę świata aniołów i ludzi przed czającym się wszędzie złem i zdobycie Kamiennego Serca – artefaktu pozwalającego pokonać mroczne moce ciemności. Dziewczęta, które mają mentalność tępej dziesięciolatki, przyjmują wyznaczone im zadanie i zstępują na Ziemię pod postaciami zwykłych, choć przepięknych i wyjątkowo głupich nastolatek. Tam chodzą do szkoły, nie przygotowują się na klasówki z matematyki, (co dziwne, bo jak wiadomo, anioły to czysty intelekt i posiadają wiedzę niemalże na każdy temat) i uczą się tańczyć do piosenki "I wanna go" (wujek Google podpowiada, że jest to „utwór” Britney Spears, ale nie dam sobie ręki uciąć, że chodzi właśnie o ten kawałek), która stanowi podkład muzyczny występu tanecznego organizowanego przez szkołę bohaterek. To właśnie podczas premiery tego pokazu dziewczęta na oczach widzów przeobrażają się w skrzydlate istoty, które więcej mają z wróżek Winx niż aniołów, i stają twarzą twarz z aniołami ciemności wychodzącymi wprost z widowni. Aby ratować ludzi jedna z anielic – niejaka Riki (to jej ziemskie imię) otwiera magiczny portal i cała grupa przenosi się do Czarnego Zamku w którym ma dojść do walki między białymi i czarnymi aniołami.
Sięgając po "Magiczną tajemnicę" miałam nadzieję na świetną przygodę w towarzystwie dwóch anielic, a co dostałam? Siedemdziesięciostronicowy, niesamowicie ciężki do przełknięcia, kawałek pseudo literatury.
Fabuła tej książki, o ile można nazwać "Magiczną tajemnicę" książką, to istne pomieszanie z poplątaniem. Wszystko dzieje się tu i teraz, a co za tym idzie debiut Łaski nie posiada dopracowanego „zaplecza”, czyli uniwersum w których rozgrywa się akcja. Męczy brak logiki (anielice nie mogą przelecieć nad rzeką, ponieważ zawilgotnieją im skrzydła, ale przepłynąć przez nią – jak najbardziej), drewniane dialogi, bolesna nieporadność językowa wyciągnięta z zeszytu nierozgarniętego dzieciaka z pierwszych klas podstawówki i bezpłciowe postacie, które mają piękne oczy, piękne włosy, jasne bądź bardzo jasne karnacje (zdarzyła się jedna morelowa, ciemniejsza i ciemna) i ciała o budowie szczupłej lub bardzo szczupłej. Podczas lektury obrazy głównych bohaterek i ich przyjaciółek zlewały się w jedno, bo co z tego, że różniły się nieco wyglądem, skoro nie posiadały żadnych charakterów? Zamiast tego wszystkie (co za solidarność) mają iloraz inteligencji równy zeru.
Autorka „cudownie” zepsuła obraz anioła i zrobiła z tej pięknej, skrzydlatej i inteligentnej istoty tępą, nierozgarniętą, jęczącą kukłę uzależnioną od muzyki One Direction oraz PSY i jego "Gangnam Style", której zdaniem było wrzucić kamyczek do wiaderka i owo wiaderko wpuścić do magicznej studni. Żeby tego było mało po wielkiej wojnie, która okazała się wielką farsą bohaterki lądują w świecie ludzi, żeby tam się zakochać. Gdyby jeszcze autorka wiedziała cokolwiek o miłości, jednak Łaska o tym uczuciu wie tyle co ja na temat fizyki kwantowej – wielkie nic!
Debiut Łaski miał opowiadać o przyjaźni i być może opowiada, jednak jest to przyjaźń wycięta z szablonu kiepskich książek dla nastolatek oraz przesłodzonych filmów dla młodzieży w których przodują produkcje wprost ze Stanów Zjednoczonych. Można dostać odruchów wymiotnych czytając o tej przesłodzonej i polanej podwójnym lukrem relacji, która łączy dwie wyjątkowo głupie bohaterki.
Podsumowując, "Magiczna tajemnica" jest książką tragiczną w swoim pomyśle i wykonaniu. Rozumiem, że w tych czasach każdy może pisać powieści i je wydawać, ale, na litość Pana!, jak można tworzyć takie bzdury i to w tak fatalny sposób? Styl tej historii to żenada i podczas czytania miałam ochotę zrobić sobie krzywdę. Zacytuję wam króciutki fragmencik:
"Nie mogłam uwierzyć. Moi rodzice nareszcie kupili mi kota! Miał może sześć miesięcy. Był śliczny. Rozpoznałam od razu, że to dachowiec. Był biały, z czarno-brązowymi pręgami na grzbiecie i pyszczku. Nosek miał różowy i słodkie zielone oczka. Przytuliłam go. Zaczął słodko mruczeć. Zastanawiałam się jak go nazwać.
- Już wiem! – krzyknęłam. – Nazwę cię Miko, ale będę cię wołać Mikuś.*"
Komentować tego nie zamierzam, ale jeśli chcecie wiedzieć to w taki sposób napisana jest cała powieść.
Czy polecam? Nigdy w życiu! Jest tyle genialnych powieści o aniołach w rolach głównych i o przyjaźni między nimi, że „Magiczną tajemnicę” możecie sobie śmiało odpuścić, chyba, że macie zapędy masochistyczne to z ciekawości zajrzyjcie.
Niestety, ja „wyczynu”, jak nazwała "Magiczną tajemnicę" autorka we wstępie do książki, nie doceniłam, bo wyczynem byłoby napisanie niebanalnej, rozbudowanej powieści z zapierającymi dech w piersiach przygodami, gwałtownymi zwrotami akcji, genialnymi i inteligentnymi dialogami oraz postaciami z charakterem, a nie gniot stworzony na siłę, „po łebkach” i bez żadnej elementarnej wiedzy na temat aniołów oraz ludzkich zachowań zaludniony bezmózgimi kłodami drewna o humanoidalnych kształtach. Rozumiem, że autorka jest bardzo młoda, ale to nie usprawiedliwia tego co stworzyła i jestem zdecydowanie na nie.
"Magiczna tajemnica" jest bolesnym przykładem, że w dzisiejszych czasach książkę może napisać i wydać dosłownie każdy. Boję się, że przez tego typu „dzieła” coraz częściej ludzie będą odwracać się od polskich debiutów twierdząc bez czytania, że jest to kolejna książka wydana, bo autor miał pieniądze, a nie talent. Boli, ale ja sama, tak chętna do czytania debiutów, zaczynam powoli powątpiewać w polskich początkujących pisarzy. Niestety, coraz rzadziej zdarzają się perełki rokujące na genialnych ludzi pióra.
* A. Łaska, "Normalne życie", [w:] "Magiczna tajemnica", Gdynia 2013, s. 41-42.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |