Powieść grozy należy do grona moich ulubionych odmian prozy i od lat stanowi główne źródło literackiej rozrywki. Zwykle sięgałam po klasyczne powieści gotyckie, twórczość Edgara Allana Poe czy horrory autorstwa cenionych i popularnych pisarzy zagranicznych. Ostatnio jednak odkryłam, że i na rodzimym rynku wydawniczym pojawiają się książki z interesującego mnie nurtu, które - osadzone w swojskich klimatach - znacznie bardziej przemawiają do wyobraźni, a niejednokrotnie dorównują poziomem tym zagranicznym; wystarczy wymienić chociażby twórczość Stefana Dardy czy mojego najnowszego odkrycia, Łukasza Henela. Z prozą Henela po raz pierwszy spotkałam się na kartach jego debiutanckiej powieści grozy "On", która - mimo paru zastrzeżeń - bardzo przypadła mi do gustu i zapewniła kilka godzin dobrej rozrywki. Lektura pozwoliła mi dostrzec drzemiący w autorze potencjał i sprawiła, że z niecierpliwością wyczekiwałam kolejnej jego powieści. "Szkarłatny blask" zaintrygował mnie swoim opisem, który zapowiadał dobrą, emocjonującą lekturę.
Łukasz Stańczuk, absolwent socjologii, marzyciel zagubiony w bezwzględnej rzeczywistości, dziedziczy dom położony w leśnej głuszy Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego. Licząc na pozytywną odmianę losu i poprawę sytuacji finansowej planuje sprzedanie chaty - w tym celu postanawia natychmiast wyjechać, by zorientować się w sytuacji. Na miejscu okazuje się, że w sąsiedniej wsi krążą pogłoski o nadprzyrodzonych siłach i niewyjaśnionych zdarzeniach, jakie od lat dzieją się w okolicznych lasach, Łukasz jednak nie daje im wiary i postanawia zatrzymać się w starej, ale zaskakująco dobrze utrzymanej chacie. Kiedy jednak znajduje w niej ukryte, niepokojące zapiski swego wuja, dziwaka i samotnika, i na własnej skórze przekonuje się, że trafił w miejsce będące centrum nadnaturalnych zdarzeń, postanawia zgłębić tajemnicę leśnej chaty i nawiedzanej okolicy. Pomaga mu w tym nowo poznana pracownica miejscowej agencji nieruchomości, Marta, oraz Witek - przyjaciel piszący pracę magisterską z zakresu okultyzmu. Razem stawiają czoła nadprzyrodzonym mocom oraz działającej w ich imieniu tajemniczej Organizacji.
Pierwsza rzecz, jaka rzuca się w oczy w przypadku "Szkarłatnego blasku", to od samego początku konsekwentnie i zgodnie z wymaganiami gatunku budowany nastrój grozy; mroczny klimat stopniowo narasta, atmosfera zagęszcza się, zaś prowadzona w przemyślany sposób fabuła utwierdza czytelnika w przekonaniu, że to, co spotyka głównego bohatera i dzieje się w jego bezpośrednim otoczeniu, nie jest działaniem przypadkowym, lecz misternie zaplanowanym przez potężne, nadprzyrodzone siły. Osobiście bardzo lubię, kiedy między wierszami pojawiają się tego typu sugestie dodatkowo podkręcające klimat i przygotowujące czytelnika na rozwój wydarzeń. Bohater powieści został tak wymyślony, że charakteryzujące go cechy niemal z miejsca predestynują go do roli ofiary, a przynajmniej postaci bezwiednie wpadającej w sam środek niebezpiecznych zdarzeń - tak zresztą jest w większości powieści grozy i horrorów, że czytelnik już na sam widok bohatera wikłającego się w konkretną sytuację ma ochotę krzyczeć: "nie idź tam!", "nie rób tego!"
"Szkarłatny blask" powiela ten schemat, jednak w żadnym wypadku nie jest to zastrzeżenie - wątpliwości mogą jedynie budzić uproszczenia fabularne wpływające na wiarygodność działań bohatera i jego przyjaciół, którzy bez najmniejszych problemów odnajdują się w niecodziennej przecież sytuacji i brawurowo stawiają czoła wyzwaniu. Jeśli już mowa o bohaterach - poza pewną dozą nierealności cechującą ich poczynania, właściwie nie ma się do czego przyczepić: fakt, szczególnie rozbudowanych portretów psychologicznych tu nie znajdziecie, ale moim zdaniem wyraziście i konkretnie nakreślone sylwetki znacznie lepiej wpisują się w dynamiczne i niesamowite tło powieści niż pogłębione analizy osobowościowe. Z całą pewnością nie jest to kwestia, o którą można by kruszyć kopie. Jeśli jednak w "Szkarłatnym blasku" jest coś, co może budzić jakiekolwiek wątpliwości, to moim zdaniem jest to rozwinięcie powieści. O ile początkowe rozdziały utrzymane były w klimacie tajemnicy, niedopowiedzeń i nieubłaganie nadciągającej grozy, co stawiało poprzeczkę oczekiwań dość wysoko, o tyle rozwinięcie akcji przywodzi na myśl zbyt szybkie wyłożenie kart na stół. Wydarzenia następują po sobie co prawda dynamicznie, w tempie nieustannie trzymającym w napięciu, ale odbywa się to kosztem wiarygodności fabuły. Nagle przyspieszająca akcja odbija się negatywnie nie tyle na poczynaniach trójki bohaterów, ale obrazie ich antagonistów - tajemniczej i potężnej Organizacji, której działania wypadają dość nieporadnie i niegroźnie jak na bractwo o międzynarodowym zasięgu i kilkusetletniej tradycji. Podobnie rzecz się ma z siłami nadprzyrodzonymi - efekty ich działania są zaskakująco słabe, towarzyszącym im opisom brakuje grozy i emocji, których można by oczekiwać po fantastycznie budującym klimat początku powieści. Jednakże, choć są to zastrzeżenia, na które należy zwrócić uwagę, całość wypada zupełnie zadowalająco. Zaletą "Szkarłatnego blasku" - motywem, który po prostu uwielbiam w tego typu powieściach - jest otwarte zakończenie, które po odprężeniu wywołanym rozwiązaniem akcji jest jak grom z jasnego nieba: to uczucie nie pozwala szybko zapomnieć o lekturze i na nowo generuje podskórny niepokój. Kolejnym intrygującym zabiegiem było osadzenie fabuły w jednym z ciekawszych miejsc naszego kraju - lasach Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, co wprowadziło przyjemny powiew świeżości w nieco ograne schematy wykorzystywane w horrorach i powieściach grozy, a więc motywy czarnej magii, działania sił nadprzyrodzonych, samotnej chaty położonej w głębi lasu skrywającej mroczny sekret. Książka Łukasza Henela to powieść, która - podobnie jak debiutancki "On" - mimo kilku zastrzeżeń wypada całkiem nieźle i może stanowić dobre źródło kilkugodzinnej, lekkiej i niewymagającej, ale za to pochłaniającej bez reszty rozrywki.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |