Moby znowu zaskakuje: to już szesnasty album wydany ku uciesze koneserów spokojnych melodii. „Everything Was Beautiful and Nothing Hurt” to krążek, który jest poprawny tematycznie, ale też trąci lekką nutką dekadencji. Na półki sklepowe trafił 2 marca br.

Multiinstrumentalista tym razem stara się zaskoczyć swoich odbiorców kompozycjami, które wyrastają z pomieszania gatunków. Nie sięga zatem po to, co wesołe, ale w lakonicznych dźwiękach nazywa rzeczywistość pełną nostalgii i osamotnienia. Takie brzmienie ma zatem trafiać do serc odbiorców wrażliwych na piękno słów, kształtów nut i dźwięków. Tym samym kolejno po sobie następują:

1.Mere Anarchy
2. The Waste of Suns
3. Like a Motherless Child
4. The Last of Goodbyes
5. The Ceremony of Innocence
6. The Tired and The Hurt
7. Welcome to Hard Times
8. The Sorrow Tree
9. Falling Rain and Light
10. The Middle Is Gone
11. This Wild Darkness
12. A Dark Cloud is Coming

Dwanaście kawałków pełnych nut osobliwych, to nie lada wyzwanie dla koneserów pięknych dźwięków, ale czy jest coś bardziej wzruszającego ponad wokal, który „rozdziera serca” słuchaczy i dźwięki nut, które – jak motyle – plotą się w tęczowe barwne nici, niosąc przy tym zadumę i nostalgię sytuacji?