„Planeta Kaukaz” doczekała się wznowienia. Uzupełniona i uaktualniona stanowi niezwykłe kompendium wiedzy o narodach zamieszkujących pomiędzy Kałmucją a Abchazją.
Autor, Wojciech Górecki podąża za prawdziwymi ludźmi i ich historiami. Jego reportaże opisują nieznany, egzotyczny świat, a fascynacja z jaką przygląda się swoim bohaterom udziela się czytelnikowi, choćby ten nie potrafił wskazać na mapie, gdzie ów Kaukaz jest.
Autor rozpoczyna wędrówkę od góry Elbrus, stanowiącej granicę pomiędzy Europą i Azją. I już po zaledwie kilku stronach jesteśmy zafascynowani tymi opowieściami, bo reportaże Wojciecha Góreckiego to mistrzowskie połączenie faktów, historii, wrażliwości, uwagi i bezstronności. Autor z dziecięcą ciekawością prowadzi czytelnika przez niebezpieczny rejon świata, raz po raz wcielając się w znawcę realiów polityczno-historycznych tej części świata.
Dowiadujemy się więc o bitwie o Kaukaz z 1942 roku, kiedy to poniżani przez Rosjan górale często witali hitlerowców jak wyzwolicieli, co dało Stalinowi pretekst do wysiedlenia Inguszów, Czeczenów, Bałkarów, Karaczajów i Kałmuków. W reportażu o Dagestanie przechodzimy przez jeden z posterunków rozsianych po Kaukazie, w którym komunikat na tablicy jasno informuje: „Strzelamy bez uprzedzenia”. Z zaciekawieniem możemy przeczytać o zwyczajach kaukaskich narodów. I nie tylko dowiadujemy się o kaukaskiej gościnności, ale także o rzeczach bardziej zaskakujących, tj grzebanie zmarłych na podwórkach domów, w których żyli, aby mogli ochraniać żywych. Mnogość grup etnicznych zamieszkujących Kaukaz i ich historii bez przerwy prowadzi do zatargów i wojen, a rozpamiętywane urazy i różnice kulturowe wciąż dzielą.
Ale „Planeta Kaukaz” to nie tylko przytłaczająca lektura o uciemiężonych, walczących narodach Kaukazu. To także lekkie, wesołe dykteryjki obyczajowe. Jeśli więc zdarzy się Wam jechać taksówką i podejrzanie długo nie będziecie u celu, oznacza to, że taksówkarz nie zna drogi, a na Kaukazie mężczyzna nie może czegoś nie wiedzieć lub nie potrafić. Po kilku rundach wokół miasta, dowiezie Was w końcu na miejsce, nie przyznając się do niewiedzy.
Opisane przez Góreckiego historie są jak pudełko czekoladek. Choć początkowo wydaje się zwyczajną bombonierką z nieróżniącymi się nadto smakołykami, po spróbowaniu każdej z nich odkrywamy jej niepowtarzalny smak. Górecki pokazując czytelnikowi Abchazję, Kraj Stawropolski, Osetie Północną i Południową, Inguszetię, Czeczenię i Dagestan, podobnie odkrywa przed nim nieznane. Dajcie się więc porwać, a nie pożałujcie. Lektura obowiązkowa.
Wojciech Górecki, „Planeta Kaukaz”, wydanie II uzupełnione, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2010.
Wydawnictwo Czarne, wrzesień 2010
ISBN: 978-83-7536-212-1
Liczba stron: 256
Wymiary: 125 x 195 mm