Czasem podczas naprawdę pasjonującej lektury dopada mnie pewna ambiwalencja doznań. Z jednej strony pragnę poznawać dalsze losy bohaterów, ciągnie mnie do książki przez cały dzień, ręce świerzbią, by przewracać kolejne strony, a oczy nie nadążają za naglącym je molem książkowym. Z drugiej strony, chciałabym być z czytaną historią jak najdłużej, ogrzewać się w jej cieple, chłonąć ją i delektować się każdym słowem. Z paniką więc patrzę na ubywający w prawej ręce plik kartek. Rozpacz mnie ogarnia kiedy jest ich już tylko kilka i za chwilę nadejdzie czas rozstania z powieścią. Moje spotkanie z "Pismem Leonarda" miało właśnie taki burzliwy przebieg.
Historia niezwykłej dziewczynki, Anny, zwanej Niutą zaciekawiła mnie już od pierwszych stron. Niuta obdarzona została umiejętnością przewidywania zdarzeń i czytania w myślach. Oprócz tego dziecko ma niezwykły talent matematyczny, niespotykaną gibkość ciała oraz umiejętność pisania, tak zwanym, pismem Leonarda, które można odcyfrować tylko w odbiciu lustrzanym. Lustra fascynują Annę, nie tylko dlatego, że widzi w nich przyszłe i przeszłe zdarzenia, ale także w sensie zawodowym - w dorosłym życiu tworzy niezwykłe show przy użyciu zwierciadeł i światła.
Wrodzone talenty jednakże nie uszczęśliwiają Niuty. Wręcz przeciwnie, za ich sprawą zwykle zostaje odrzucana, posądzana o szarlatanerię, pogardzana. Dlatego przez większość swojego życia próbuje ukryć swoje umiejętności. W książce śledzimy losy Anny od dzieciństwa aż do dorosłość. Przed oczami przesuwają się obrazy Kijowa, gdzie bohaterka spędzała dzieciństwo, szkoły cyrkowej w Moskwie oraz niezwykłych ludzi, którzy tworzyli tak popularne w Rosji przedstawienia cyrkowe. Jesteśmy świadkami jej małżeństwa i koczowniczego artystycznego życia z Wołodią, a także magicznego związku ze starszym od niej muzykiem, jej drugą, cudem odnalezioną połową.
Historia życia Anny to barwna opowieść. Przeplatają się w niej akcenty pozytywne - miłość do rodziców, przyjaźń, sukcesy na arenach cyrkowych z momentami odrzucenia i niezrozumienia oraz bólu jaki odczuwała widząc przyszłe wypadki, którym w żaden sposób nie mogła zapobiec. "Pismo Leonarda" to książka melancholijna, ale ciepła. Pokazuje Rosję i jej mieszkańców czerpiących z życia pełnymi garściami, podążającymi za głosem serca, radującymi się do utraty tchu i cierpiącymi całą duszą. Barwne i wielowymiarowe postaci żyją na kartach książki - ich emocje i odczucia są niemal namacalne. Kunszt pisarski autorki jest godny pozazdroszczenia, tak samo jak umiejętność tworzenia pasjonującej fabuły.
Muza SA, 2010
Liczba stron: 464
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |