Sławomir Mrożek
Baltazar. Autobiografia

Polecam tę książkę tym, którzy znają twórczość Mrożka i potrafią dobrze ocenić jego miejsce wśród innych twórców literatury polskiej XX wieku, ponieważ jest to książka wyjątkowa. To książka-terapia, książka-biografia i książka-przypowieść.

Sławomir Mrożek napisał ją w ramach terapii po ciężkim udarze mózgu, wskutek którego zmagał się z afazją. Jest to utrata zdolności mówienia i pisania. Dla pisarza oznacza koniec, Mrożek więc przyjmuje nowe imię – Baltazar – i grubą kreską oddziela to, co było przed chorobą. Dramatopisarz nie użala się jednak nad sobą, ze spokojem i pokorą przynosi to, co zgotował mu los, i pisze o tym zwyczajnie.

Książka jest dowodem tego, jak Mrożek uczył się siebie, własnej pamięci, opanowywał materię słowa pisanego. Byłby to temat niezwykle literacki, gdyby nie był tak prawdziwy.

„Baltazar” to autobiografia człowieka, a nie pisarza. Próżno w niej szukać odpowiedzi na pytania o talent, wielkość, proces kształtowania osobowości literackiej. Jest to historia życia, a nie kariery.

Mrożek opisuje lata dzieciństwa, młodości, ubierając je w osobiste obrazy, przytaczając ważne wydarzenia. Można poczuć atmosferę tamtych dni, na którą składają się lata wojny, powojenne perturbacje, czas emigracji. Wspomina także swoich przyjaciół, wśród których są wielkie osobowości. Nie wypiera się swoich czynów i poglądów, choć z dzisiejszej perspektywy raczej popularności mu nie przysparzają. O naiwnej wierze w komunizm pisze: „Mając 20 lat, byłem gotowy na przyjęcie każdej propozycji ideologicznej bez zaglądania jej w zęby, byle tylko była rewolucyjna”.

Antoni Libera wskazuje także na uniwersalny przekaz, jaki niesie ta książka: „Sławomir Mrożek, którego zresztą zawsze zajmowała kwestia tożsamości (narodowej, społecznej, kulturowej), z godną podziwu odwagą i determinacją wykorzystał przypadek własnej choroby do podjęcia zasadniczego problemu człowieka, jakim jest samoidentyfikacja jednostki”. Ciężka choroba sprawiła bowiem, że stracił dawną osobowość. Symbolicznie przyjął nowe imię, które usłyszał we śnie, półtora roku po przebytym udarze. Wraz z nim budował swoją nową tożsamość.

Mimo niezwykłych pobudek z których powstała ta książka, można w niej odnaleźć charakterystyczne Mrożkowskie poczucie humoru, absurdu i lapidarność języka. Z tego przecież są znane jego sztuki, np. „Emigranci” czy „Tango”.

Moim zdaniem Sławomir Mrożek udowodnił tą autobiografią swoją wielkość. Dołączam do postulatu Adama Poprawy, by wyrażenie „jak z Mrożka” znaczyło „jak z wielkiego pisarza”.

Wydawnictwo: Noir sur Blanc, 2006
ISBN: 83-7392-138-9
Liczba stron: 254
Wymiary: 115 x 165 mm

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 24.11.2010 autor: joanna)
Dział literatura
Tagi: mrożek, baltazar, autobigrafia
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia