praca zbiorowa
Teatr Ósmego Dnia 1964–2009

Teatr Ósmego Dnia – najwybitniejszy teatr alternatywny Polski powojennej – jedyne, co przyszło mi na myśl, gdy zobaczyłam tę książkę. Postanowiłam przeczytać, żeby dowiedzieć się, dlaczego taki wybitny, alternatywny, i czy data w tytule oznacza jego koniec.

Książka podsumowuje 45-lecie pracy Teatru Ósmego Dnia. Właściwe jest to album o jego twórcach i wykonawcach. W odwróconej chronologii przedstawia historię kreacji scenicznych, ilustrując ją bogato zdjęciami, które – jak czytamy na stronie Agory – "oddają rytm i puls tych dokonań – przywołują obrazy, gesty i słowa, które zapadały w pamięć widowni -– wpływały na tożsamość coraz bardziej zbuntowanego pokolenia”. Nie jestem w stanie piękniej tego powiedzieć. 

Jednak po album mogą sięgnąć nie tylko osoby mające w pamięci inscenizacje Teatru Ósmego Dnia, ale także czytelnicy, którzy chcą poznać jego historię, tak jak ja.

Z książki wyłania się obraz twórców nieustannie poszukujących nowych sensów i znaków, niegodzących się na zastaną rzeczywistość, szukających form wyrazu dla swego buntu, komentujących i poddających krytyce otaczający świat.

Teatr Ósmego Dnia powstał w 1964 roku. Początkowo jako grupa teatralna studentów polonistyki z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Początkowo teatr zajmował się poezją i wystawiał spektakle oparte na wierszach m.in. Tuwima i Achmatowej.

W 1966 roku studenci nawiązali współpracę z Jerzym Grotowskim i Teatrem Laboratorium , która okazała się dla nich przełomowa. Na zmiany w teatrze równie mocno wpłynął Marzec'68.

Te dwa wydarzenia, następujące niemal jedno po drugim, zaowocowały nową jakością. Grupa rozszerzyła swoją działalność, sformułowała program artystyczny, stawiając sobie za cel budzenie nieufności, kwestionowanie schematów myślowych i stereotypów kulturowych. Novum była metoda docierania do widza, polegająca na stawianiu pytania co zrobimy dla unicestwienia tych skamielin, a nie na szukaniu osób winnych ich kultywowania. Poprzez swoją twórczość grupa uświadamiała widzom, że to oni mają siłę sprawczą, od nich zależy rzeczywistość. Aby przemówić do publiczności mocnym głosem, Teatr Ósmego Dnia organizował wielkie plenerowe widowiska.

Kolejny kamień milowy w działalności Teatru Ósmego dnia stanowił rok 1979, kiedy grupa zyskała status teatru zawodowego. Stan wojenny uniemożliwił pełne rozwinięcie skrzydeł, co nie było bez znaczenia dla emigracji teatru. Grupa naraziła się władzy PRL-u ostrymi i ironicznymi wystąpieniami, artyści byli represjonowani z powodu swojej postawy politycznej. W 1985 roku teatr został rozwiązany, a jego twórcy osiedli we włoskiej Ferrarze. Do kraju grupa wróciła dopiero po wydarzeniach roku 1989.

W ciągu 45 lat działalności z teatrem współpracowało przeszło 100 osób. Związany z nim był m.in. Stanisław Barańczak, Lech Raczak, Jan Kaczmarek, Marcin Kęszycki, Tadeusz Janiszewski. 

To historia o tym, jak z ideałów rodzi się sztuka.

Teatr działa nadal. Na jego deskach mają szanse wystąpić młodzi twórcy alternatywy. Najbliższe wydarzenie 9 i10 grudnia 2010, godz. 19.00 – przedstawienie „Księgi” w wykonaniu artystów z Komuny//Warszawa.

Wydawnictwo: Agora, 2009
ISBN: 978-83-7552-860-2
Ilość stron: 248
Format: 234x300 mm

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 29.11.2010 autor: joanna)
Dział literatura
Tagi: teatr, teatr ósmego dnia, prl, alternatywa
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia