Éric - Emmanuel Schmitt ma wielu niekwestionowanych wielbicieli – tak w Polsce, jak i na całym świecie. Musi tak być, bo jak inaczej dałoby się wytłumaczyć ciągłe zapotrzebowanie na jego powieści, a już w ogóle wydawanie w zbiorach jego opowiadań, które przecież ukazały się wcześniej w innych zbiorach, bądź osobnych książkach? „Historie miłosne” są właśnie takim zbiorem – książką zlepkiem, która kogoś, kto zna chociaż trochę prozę i styl pisania Schmitta na pewno nie zaskoczy niczym nowym.
Na okładce możemy przeczytać niezwykły opis, który stworzył zapewne ktoś, odpowiedzialny za promocję jego literatury w Polsce:
Cały czas zastanawiam się, jaki był sens wydawania książki stanowiącej zbiór historii, które już się ukazały. Owszem – książka jest ładnie wydana i mogłaby być doskonałym dodatkiem do kolekcji niejednego czytelnika… Ale czy aby na pewno każdy będzie chciał wydać po raz kolejny pieniądze na coś, co już czytał?
Do zbioru dołączono tekst zatytułowany „Tektonika uczuć”, który wcześniej ukazał się jako osobna książka. I to właśnie ten tekst moim zdaniem zasługuje na największą uwagę. Pozostałe opowiadania są miałkie i nijakie. Miłość i uczucia, którymi darzą się bohaterowie charakteryzuje naiwność.
Pozwolę sobie zacytować fragment recenzji mojego autorstwa, na temat tekstu zamykającego tę książkę, który już kiedyś miałam okazję zrecenzować, a mianowicie „Tektoniki uczuć”:
Zastanawiacie się dlaczego to zrobiłam? Powód jest prosty – moje odczucia co do tego tekstu nie zmieniły się, a pisałam go w 2008 roku. „Oskar i Pani Różą”, „Małe zbrodnie małżeńskie” i „Tektonika uczuć” to teksty, do których wciąż mam sentyment. Co do reszty, to niestety – nie czuję się ani zachwycona, ani poruszona. „Historie miłosne” można przeczytać, pod warunkiem, że nie zna się poprzednich utworów tego autora, bo chyba tylko wtedy będzie można poczuć się chociaż odrobinę zaskoczonym.
Pisząc recenzję „Marzycielki z Ostendy” wydanej w 2009 roku zarzekałam się, że będzie to moje ostatnie spotkanie z tekstami tego autora. Stało się jednak inaczej – „Historie miłosne” nieoczekiwanie wpadły w moje ręce. Nie zmieniły się też moje odczucia wobec prozy Schmitta jako takiej – wstrzymam się jednak z zacytowaniem siebie samej po raz kolejny do czasu, gdy przeczytam ostatnią jego książkę wydaną w Polsce, a mianowicie „Trucicielkę”. Mam bowiem świadomość, że sięgnęłam po zbiór zawierający jego „najpiękniejsze opowiadania o miłości” – po „Marzyciele…” ukazały się jeszcze przecież dwie powieści. Kto wie – może znajdę w „Trucicielce” coś, co mnie oczaruje? A może czas powiedzieć sobie „dosyć”? Hmmm… Ostatnia szansa Panie Schmitt.
[1] Nota wydawcy
[2] http://molksiazkowyy.blox.pl/2008/12/Eric-Emmanuel-Schmitt-Tektonika-uczuc.html
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |