Rumiko Takahashi
Inu-Yasha. Baśń feudalnych czasów. Tom 23

Wydany w lutym 2011 roku nakładem wydawnictwa Egmont kolejny tom serii Inu-Yasha jest dziełem, które powinno zadowolić zarówno wyrafinowanych czytelników z drżeniem rąk wyczekujących kolejnych tomów dzieła Rumiko Takahashi, jak i tych, którzy – dziwnymi kolejami losu – swą przygodę z mangą rozpoczną od środka fascynującego cyklu autorki „Ranama ½”.

Powinno. Ci pierwsi bowiem powiedzieć mogą, że to jeden z tomów którego naczelną funkcją jest retardacja akcji (przypomnijmy całość ma 56 ksiąg, które zwykły się ukazywać w kilkumiesięcznych odstępach) drudzy z kolei oświadczą, że do tego woluminu potrzeba złożonego kontekstu, poczynając od zawiłości fabularno-charakterologicznej na „dziwacznym” wydaniu kończąc.

Laikom przypomnieć należy o początkach fabuły, której zręby wystarczyć powinny do odczytania przynajmniej kluczowych dla fabuły postaci. Oto Kagome Higurashi, zwyczajna nastolatka żyjąca w zwyczajnym japońskim domu i tocząca zwyczajne życie, które dniu piętnastych urodzin uniezwyklone zostaje na wszystkie możliwe sposoby. Dzięki studni-portalowi przenosi się w zagadkowe miejsce („feudalne” czasy sprzed setek lat), które przepełnione jest magią (bogato czerpaną z japońskich mitów) i demonami, poszukującymi magicznego kamienia. Losy Kagome splatają się z „psim demonem” zwanym Inu-Yasha, (jego właściwy status ontologiczny to pół-demon), którzy wraz z towarzyszami (na etapie tomu dwudziestego trzeciego są to między innymi: Sesshomaru, Sango i Jaken) rozprawiają się z pojedynczymi demonami odzyskując kolejne odłamki klejnotu. Fabuła zaostrza się kiedy ich głównym przeciwnikiem zostaje Naraku, a konflikt z tytułowym bohaterem staje się osią wielowątkowej fabuły i naiwnym byłoby sądzić, że tak ogólnikowy zarys wystarczy do nakreślenia choć kilku najważniejszych wątków. Stąd pretensje fanów, zarzucających Rumiko Takahashi zbytnie spowolnienie oraz rozdrabnianie fabularne, którego egzemplifikacją miałby być tom dwudziesty trzeci.

Najnowszy egzemplarz jest cyklem dziewięciu zwojów (I Porwanie Rin, II Cel Naraku, III Przeciąć barierę, IV Opuszczony zamek, V Odpoczynek, VI Rozkaz dla Kohaku, VII Potwór z ruin, VIII Siedziba Naraku, IX Nieosiągalny) które rozciągają się od porwania i przetrzymywania Rin przez demony Naraku, po jej odzyskanie oraz (pomijając wątki „szkatułkowe”) natrafienie na ślad nieosiągalnej siedziby złego demona. W niewielkim stopniu rozwija on zasadnicze wątki fabularne, stąd zakłopotanie amatorów oraz zdziwienie fanów, których „rozdrobniony” tom w szeregu „rozdrobnionej” fabuły wywołuje niezadowolenie.

Jeśli treść zdolna jest wywołać zróżnicowane opinie (podkreślić należy, że Inu-Yasha nie ma zbyt wielu krytyków) to oceny formy są jednogłośne. Kreska Rumiko Takahashi jest z pewnością najsilniejszym elementem komiksu. Tak jak warstwie świata przedstawionego zarzucać można zbytnie „rozdrobnienie” i nadmierną prostotę charakterologiczną, tak warstwa obrazkowa jest silnie naznaczona stylem mangaki oraz w pełni oddaje zróżnicowaną atmosferę kadrów Inu-Yasha. Autorka operuje pełnym wachlarzem form ekspresji: od silnie uwydatnionych nastrojów postaci (niekoniecznie sprowadzających się wyłącznie do złości i radości) do momentów grozy, czy też walk oraz pojedynków, z napięciem oddanych na kartach komiksu.

Elementami ściśle przyległymi do warstwy wyrażania jest konsekwencja w tworzeniu fantastycznych postaci: demon ze zwoju trzeciego jest humanoidalną hybrydą, a potwór z części ostatniej – potomek Naraku – stworem par excellance niezwykłym. Wielkość wyobraźni autorki „Ranama ½” uwidacznia się również w epickich scenach walki, gdzie plan totalny nie przesłania detalu, gdzie zredukowane słowo podkreśla wieloplanowe rysunki, gdzie – wychodząc poza teoretyczne kategorie – całkowicie wchłania nas świat magii i niezwykłych mitów, które to elementy uwydatnia edycja.

Na koniec o wspomnianym na wstępie „dziwacznym” (w ocenie laików) wydaniu. Dla fanów to oczywistość, dla czytelników aspirujących do stałego wkraczania w świat mangi to nowość. Wydanie „Klubu Mangi” to wydanie (unikając rozróżnienia stron) odwrotne względem edycji europejskich. Japońska tradycja to jedna kwestia, druga to (na poziomie wydawcy) konsekwencja w przekładaniu treści i formy samego komiksu na jego wydanie. Egmont wychodzi naprzeciw zarówno tym, którzy na swej półce ustawili już dwadzieścia dwa tomy, jak i tym którzy zaopatrzyli się w pierwszy (dość uparcie w takowych wierzę). Miękka okładka, cienki papier oraz rozmiar „kieszonkowy” okazuje się tym co łączy „Klub Mangi” z komiksową kulturą Wschodu: zapełnianie półek sektami tomów rozmaitych cykli dziesiątek autorów – dzięki dobrej cenie.

Bartłomiej Oleszek

„Inu-Yasha. Tom 23”
Autor: Takahashi Rumiko
Wydawnictwo: EGMONT
Tytuł oryginału: Inu-Yasha. A Feudal Fairy Tale
Tłumacz: Monika Nowakowska
Rok wydania: 2011
Oprawa: Miękka
Format: 11.5x18.0cm
Język: polski
Ilość stron: 184
ISBN: 978-83-237-3657-8

średnia ocena:
oceń utwór:
Dodaj artykuł do:
(dodano 09.03.2011 autor: xaoo-pl)
Dział literatura
Tagi: Komiks, Manga, Egmont
KOMENTARZE:
Aby dodać komentarz musisz się zalogować
Logowanie
Po zalogowaniu będziesz mieć możliwośc dodawania swojej twórczości, newsów, recenzji, ogłoszeń, brać udział w konkursach, głosować, zbierać punkty... Zapraszamy!
REKLAMA
UTWORY OSTATNIO DODANE
RECENZJE OSTATNIO DODANE
OGŁOSZENIA OSTATNIO DODANE
REKOMENDOWANE PREMIERY
1
Konrad Imiela
2
Robert Traczyk
3
Weronika Zajkowska
4
Norbert Bajan
5
Jacek Mikołajczyk
6
Natalia Korczakowska
7
Ewa Platt
8
Krzysztof Garbaczewski
9
Krzysztof Pastor
10
Richard Chappell
REKLAMA
ZALINKUJ NAS
Wszelkie prawa zastrzeżone ©, irka.com.pl
grafika: irka.com.pl serwis wykonany przez Jassmedia