"Hamlet w stanie spoczynku. Rzecz o Skolimowie” autorstwa Gabriela Michalika to niezwykłe podsumowanie historii Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w podwarszawskim Skolimowie.
Gabriel Michalik wprowadza czytelnika w świat skolimowskiego domu, nawiązując przy tym do rodzinnych powiązań z tym magicznym miejscem, do którego przyjeżdża od 30 lat, odwiedzając najpierw ciotkę Sabinę Szatkowską – Rostowską - tancerkę, a w dwudziestoleciu międzywojennym primabalerinę Opery Warszawskiej, później ojca Stanisława Michalika i jego żonę Irenę Miszkę.
Autor opisuje dzieje domu od 1912 r. kiedy to stanął pierwszy budynek - domek ogrodnika, do czasów współczesnych. Oprócz własnych doświadczeń opisue też wspomnienia mieszkańców domu. Prawdziwe historie przeplatane zabawnymi anegdotami sprawiają, że nie jest to nudna monografia, ale tętniąca życiem dokumentacja wspomnień.
Dom początkowo prowadzony był przez świeckich pracowników, którym brakowało uczciwości, dlatego zarząd ZASP poprosił biskupa Galla o skierowanie do pracy w Skolimowie zakonnic. Podczas wojny dom zamieniono w niemiecki Lebenborn. Po wojnie rozbudowany dzięki fortelowi, jaki zastosowała Ewa Kunina w Belwederze podczas spotkania z Bierutem. Na pamiątkę tej historii drugi pawilon nosi nazwę Belwederu.
Skolimów w książce Gabriela Michalika, to przede wszystkim ludzie. Autor podkreśla, że dzieje domu można podzielić na trzy epoki, związane z trzema osobowościami Antoniego Bednarczyka, Ewy Kuniny oraz Zofii Kucówny, bez których nie istniałby Dom Artystów, a przynajmniej nie w dzisiejszej postaci, których zaangażowanie dla sprawy Skolimowa było nieocenione.
Oprócz osób zarządzających Skolimowem, jest jeszcze miejsce na zwyczajnych mieszkańców domu, postaci niezwykle barwne. Michalik nawiązuje do rozmów zasłyszanych na korytarzach oraz filmu Jacka Bławuta „Jeszcze nie wieczór”, który nakręcono z udziałem mieszkających w Skolimowie aktorów. Aktorzy weterani są najwdzięczniejszym obiektem obserwacji. Trzymający na dystans, bojący się alienacji i wykluczenia, kreują swój wizerunek, już tylko podczas posiłków.
Całość zakończona jest wykazem zmarłych mieszkańców. Co ciekawe, zostało to ustalone wspólnie z mieszkańcami, można więc rzec, że książka ta powstawała przy ich współudziale. W aneksie znajdziemy także kronikę najważniejszych wydarzeń. Liczne fotografie pozwalają czytelnikowi przenieść się czasie i lepiej zrozumieć opisywane historie.
Książka w moim odczuciu piękna: zabawna i liryczna zarazem. I przede wszystkim prawdziwa. Gorąco polecam ją Państwa uwadze.
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |