Bloki, szarość (przekładająca się na barwy kolejnych stronic), melancholia i nieustannie powracające widmo śmierci. Tak w kilku słowach sportretować można atmosferę Osiedla Promienistego, komiksu Inio Asano wydanego w listopadzie 2010 roku nakładem wydawnictwa Hanami.
Opowieść Asano to historie ludzi połączonych wspólnym miejscem – jedną z milionów wielkomiejskich sypialń – miejsc w których ustaje życie, gdzie wyhamowany pęd pracy i nauki wywołuje refleksje nad bezsensem istnienia. Linie losów bohaterów przecinają się w miejscach-kluczach, identycznych mieszkaniach, przystankach, ulicach, które jak klisze powracają w nostalgicznych kardach.
Miejscom tym daleko do „promienistości” i optymizmu projektowanego przez wielkich architektów nowych osiedli – zamiast idylli stworzyli oni żywe cmentarzysko, zamiast bloków – sarkofagi, zamiast szczęśliwych mieszkańców – zamieszkały w nich fantomy, pozorujące normalne życie i wciąż myślące o samobójstwie.
Losy mieszkańców determinuje właśnie śmierć – najważniejszy bohater Osiedla Promienistego. Każda z postaci: Tasuku („koordynator samobójstw”, któremu w dramatycznych okolicznościach umiera ojciec), Haruko (przeżywająca śmierć obojga rodziców) wreszcie Hōichi – karykaturalny „anioł śmierci” – spiritus movens wielu tragicznych zdarzeń, wszyscy oni noszą w sobie albo dojrzewające ziarno samobójstwa, albo naznaczeni są nieuchronną śmiercią bliskich.
Ciekawi perspektywa snucia opowieści przez japońskiego autora. Kolejne rozdziały są jak zmiany w punkcie obserwacji – jak w sprawnym montażu filmowym. W jednym z nich Tasaku jest głównym bohaterem podczas gdy w kolejnym jest zaledwie postacią drugiego planu, pozostającą gdzieś na uboczu najważniejszych wydarzeń. Podobnie z miejscami. Choć tło pozostaje takie samo – ten sam przystanek, ulica, pejzaż blokowisk – to w kolejnych rozdziałach nabierają nowych znaczeń: autobus, który jest tłem w rozmowach bohaterów pierwszych rozdziałów, w finale (niezwykle zresztą poruszającym) sam jest bohaterem, na wpół realnym, na wpół magicznym.
Doskonała pozostaje również forma. Przygnębiająca kolorystyka, wszechobecna szarość i oddana w fotograficznych kadrach melancholia idealnie współgrają z treścią. Imponują również zabiegi scalające rozdziały – partie narracyjne na czarnym, wygaszonym tle, czy – piosenka z prologu, którą chce się słyszeć w rytmie hip-hop – muzyce ściśle przylegającej do „umierających” blokowisk. Znamienne pozostaje również częste odwoływanie się formie do sztuk dokumentalnych, wspomniane: fotografia, cięcia filmowe czy wątki autokreacyjne, wszystkie te zabiegi mają na celu urealnienie losów bohaterów z jednej strony i (paradoksalnie) uniezwyklenie z drugiej (wątki magiczne).
Komiks Inio Asano pogłębiony właśnie o motywy autokreacyjne (pierwsza i ostatnia historia mangaki Nozu poszukującego inspiracji wśród blokowych osiedli – porte-parole Asano) i realizm magiczny (osoba Hōichi oraz ostatni rozdział z kasandrycznym Taiki) to pozycja wśród obecnej oferty wydawniczej absolutnie obowiązkowa. Zwłaszcza, że edycja wydawnictwa Hanami – oryginalny układ stron, papier kredowy oraz doskonała cena – wprost obliguje do zasilenia własnej kolekcji Osiedlem Promienistym.
Bartłomiej Oleszek
Tytuł: Osiedle Promieniste
Autor: Inio Asano
Tłumaczenie: Radosław Bolałek
Format: 150 x 210 mm
Ilość stron: 216
Oprawa: miękka
Papier: kredowy
Cena z okładki: 29.00 zł
Wydanie: listopad 2010
Utwór | Od |
| 1. Inne historie | gaba |
Utwór | Od |
| 1. W bezkresie niedoli | ladyfree |
| 2. było, jest i będzie | ametka |
| 3. O Tobie | ametka |
| 4. Świat wokół nas | karolp |
| 5. Kolekcjonerka (opko) | will |
| 6. alchemik | adolfszulc |
| 7. taka zmiana | adolfszulc |
| 8. T...r | kid_ |
| 9. przyjemność | izasmolarek |
| 10. impresja | izasmolarek |
Utwór | Od |
| 1. Sprzymierzeniec | blackrose |
| 2. Podaruję Ci | litwin |
| 3. test gif | amigo |
| 4. Primavera_AW | annapolis |
| 5. Melancholia_AW | annapolis |
| 6. +++ | soida |
| 7. *** | soida |
| 8. Góry | amigo |
| 9. Guitar | amigo |
| 10. ocean | amigo |
Recenzja | Od |
| 1. Zielona granica | irka |
| 2. Tajemnice Joan | wanilia |
| 3. Twój Vincent | redakcja |
| 4. "Syn Królowej Śniegu": Nietzscheańska tragedia w świecie baśni | blackrose |
| 5. Miasto 44 | annatus |
| 6. "Żywioł. Deepwater Horizon" | annatus |
| 7. O matko! Umrę... | lu |
| 8. Subtelność | lu |
| 9. Mustang | lu |
| 10. Pokój | martaoniszk |