16 stycznia nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukaże się książka Colette Dialogi zwierzęce. Autorką posłowia jest Kazimiera Szczuka.

Dwanaście scenek, w których biorą udział buldożek Toby i kot Kiki oraz, epizodycznie, On i Ona, czyli właściciele tej parki, a także bezimienna, acz niezwykle rasowa suczka. Miejscem akcji jest po części miejski dom, a po części wiejska posiadłość opiekunów czworonogów. Bardzo sympatyczna, pełna wdzięku i nieco staroświecka książeczka, napisana typowym dla Colette stylem. Kiki to zapewne Ślimaczek z Klaudyny, a Toby – buldożek Annie z ostatniego tomu powieści. Odnajdujemy charakterystyczne dla Colette spojrzenie na psy i koty, których naturę autorka bardzo dobrze zna. Pośród czułych portretów i rozbrajających konwersacji dwójki pupilów są też i mroczniejsze akcenty, scenki dowodzące bezbronności i wrażliwości zwierzęcej psychiki. Dialogi zwierząt stają się pretekstem do refleksji nad życiem, starością, wojną oraz relacjami między ludzkimi, przyjaźnią i miłością. Jest to debiut pisarski Colette, który pozwolił młodej autorce podążyć własną drogą. Dowodzi mistrzowskiego zmysłu obserwacji i wielkiego talentu.

Wielu krytyków uważa, że jej stosunek do zwierząt jest znaczący, że dobrze tłumaczy różne niuanse jej pisarstwa. Kiedy była ze swoim trzecim mężem w Nowym Jorku, wychodząc z kina, zobaczyła kota i wykrzyknęła: O, nareszcie ktoś, kto mówi po francusku!. Jej zdaniem kot był wytworem typowo francuskim.

Maria Janion

Sidonie Gabrielle Colette (1873–1954) to jedna z najważniejszych pisarek francuskich. Jest autorką cyklu powieści o Klaudynie (W.A.B. 2011), zawierającego wątki autobiograficzne. Inne głośne tytuły to Chéri (1920; W.A.B. 2010) czy Gigi (1944), oba wielokrotnie ekranizowane i stanowiące inspirację dla twórców teatralnych. W powszechnej świadomości Colette zapisała się jako skandalistka i prowokatorka. Jest autorką około pięćdziesięciu powieści. W 1945 roku została członkinią prestiżowej Akademii Goncourtów.