Przedstawiamy najnowszą publikację: Gdy poświęcano noże. Tragedia Wołynia. Książka zawiera tekst zmienionego pierwszego wydania książki Apolinarego Oliwy, legendarnego już komendanta samoobrony Rafałówki, oraz powojenne wspomnienia autora, które ze względu na swą treść nie mogłyby się wcześniej ukazać. Dotyczy to szczególnie wstrząsającego opisu prześladowań akowców w pierwszym okresie „umacniania władzy ludowej”.

Książka ukazuje się w 70. rocznicę masowych zbrodni popełnionych na ludności polskiej na Wołyniu przez ukraińskich nacjonalistów.

Opatruje ją esej Ewy Siemaszko, cenionej badaczki ludobójstwa dokonanego na wołyńskich Polakach w czasie II wojny światowej – dzięki jej komentarzowi obraz tragicznej historii tych lat staje się dla czytelników, zwłaszcza tych młodszych, bardziej klarowny i pełniej prezentujący ogrom wołyńskich zbrodni. „Z powodu narodowościowego motywu zabójstw, zbrodnie OUN-UPA kwalifikuje się jako zbrodnie ludobójstwa, określając specjalnie ze względu na okrucieństwa jako genocidium atrox, czyli ludobójstwo barbarzyńskie, dzikie, straszne” – stwierdza Ewa Siemaszko.

Książka Apolinarego Oliwy jest również przejmującą relacją z wojennej codzienności, niebezpieczeństw, stałego niepokoju, ale i wzmożonej gospodarności, solidarnych działań polskiej społeczności wiejskiej Wołynia. Także opowieść o powojennych losach autora stanowi poruszającą lekturę i na pewno nader wartościowy dokument ukazujący prawdę o tamtych czasach.

Publikacja z pewnością wzruszy żyjących jeszcze świadków krwawych wydarzeń wołyńskich, ich dzieci pamiętające przerażające opowieści rodziców i dziadków, jest także, i to najważ-niejsze, hołdem złożonym zarówno heroicznym żołnierzom samoobrony, jak i ofiarom bestialskich zbrodni.