19 marca nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukazała się książka rumuńskiego pisarza Maxa Blechera Zabliźnione serca w przekładzie Tomasza Klimkowskiego.

Pewnego dnia młody Rumun studiujący w Paryżu dowiaduje się, że jest poważnie chory, i trafia do nadmorskiego sanatorium. Nawiąże tam znajomości i przyjaźnie, będzie świadkiem umierania bliskich, w końcu zdobędzie, a potem okrutnie, właściwie bez powodu odrzuci miłość. W tej książce nie dzieje się wiele, ale o jej atrakcyjności decyduje co innego: wewnętrzny dramatyzm i intensywność opisu świata, który pod piórem Blechera, na pozór powściągliwym, odrealnia się i ukazuje na moment swoje niezrozumiałe, przedziwne oblicze. Podobnie jak u innych mistrzów modernistycznej prozy – ale nie tak samo.

Blecher oparł fabułę Zabliźnionych serc na własnych doświadczeniach. W 1938, rok po ukazaniu się powieści, zmarł po wieloletniej chorobie.

Max Blecher (1909–1938) – pisarz rumuński narodowości żydowskiej. Krótko po tym, jak przyjechał do Paryża studiować medycynę, zdiagnozowano u niego chorobę Potta (gruźlicę kręgosłupa); ostatnich dziesięć lat życia spędził przykuty do łóżka. Zostawił po sobie trzy powieści, tom poezji, dziennik oraz korespondencję, m.in. z Bretonem, Heideggerem i Gide’em. W 2013 ukazała się po polsku pierwsza powieść Blechera, Zdarzenia w bliskiej nierzeczywistości. Zabliźnione serca doczekały się do tej pory przekładu na angielski, hiszpański i niemiecki.

Tomasz Klimkowski – wykładowca Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, na którym obronił doktorat z językoznawstwa rumuńskiego, tłumacz literatury rumuńskiej – książki Andreia Pleşu O aniołach, powieści Gabrieli Adameşteanu Stracony poranek, zbioru wierszy Emilii Ivancu Gra w to, aby nie być niczym więcej niż jestem, współautor Słownika polsko-rumuńskiego i rumuńsko-polskiego.